تولید سیب زمینی تراریخته برای درمان بیماری‌های استخوان

فاطمه قربانی پارسا، پژوهشگر پژوهشکده بیوتکنولوژی سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران و واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی با همکاری حمیده افقی از محققان این دانشگاه در پژوهشی موفق به بیان اختصاصی هورمون داروئی کلسی تونین انسانی که در درمان بیماری‌های استخوانی نقش دارد در غده گیاه سیب زمینی شدند.

در این تحقیق که اولین گزارش از تولید اختصاصی هورمون کلسی تونین انسانی در غده سیب زمینی است با استفاده از پلاسمید Bin19 و Agrobacterium سویه LBA4404 ژن کلسی تونین انسانی به کروموزوم سیب زمینی منتقل شده است.

امروزه سیستم های مختلف برمبنای کشت سلولی و یا استفاده از موجودات تراریخته جهت تولید پروتئین های نوترکیب ارزشمند ابداع شده است. از جمله باکتری ها، قارچها، سلولهای حیوانی و گیاهی و همچنین استفاده از حیوانات کامل، گیاهان و حشرات که هر یک از این سیستم های تولید از مزایا و محدودیت های خاص خود برخوردارند.

به گفته این محققان در باکتری ها که رایجترین سیستم تولید پروتئین نوترکیب هستند بایستی به عدم تغییرات پس از ترجمه و خطر آلودگی با اندوتوکسین توجه کرد. از سوی دیگر در سلول های جانوری یا حیوانات تراریخته نیز محدودیت هایی چون دشواری مراحل کشت با احتمال آلودگی زیاد و نیازمندی به مواد و تجهیزات گران بها وجود دارد و با مسائل اخلاقی و قانونی مواجه می باشند. پیشرفت های بیوتکنولوژی، گیاهان را قادر کرده که به عنوان بیوراکتور جهت تولید پروتئینها، چربی ها و کربوهیدراتها به کار گرفته شوند و مبحث جدیدی تحت عنوان زراعت مولکولی مطرح شده است. گیاهان به سادگی و با روش های طبیعی تراریخته می‌شوند و مسیر ساخت پروتئین و تغییرات پس از ترجمه در آنها مشابه سلولهای جانوری است، محدودیتی در اندازه ژن دخولی نداشته و راهکارهای متنوعی مثل استفاده از پپتیدهای نشانه و پروموترهای مختص ارگان یا ارگانل برای تجمع پروتئینهای نوترکیب در آن ها وجود دارد.

روش های متنوعی برای ادغام ژن های خارجی در قسمت های مختلف گیاه وجود دارد. این ژنهای خارجی از منابع مختلف باکتریایی، قارچ ها، حیوانات و سایر گیاهان هستند. روش رایج برای انتقال ژن به سلولهای گیاهی، انتقال توسط Agrobacterium tumefaciens است که سبب کاهش موانع موجود در مهندسی ژنتیک گیاهی شده است. تاکنون ژنهای مختلفی از جمله ژن هورمون رشد، انسولین و پروتئین های ویروسی و باکتریایی با این شیوه به گیاهان منتقل شده اند هورمون کلسی تونین انسانی نیز پپتیدی 32 اسیدآمینه ای و غیر گلیکوزیله است که نقش اساسی در متابولیسم کلسیم - فسفر داشته و به عنوان هورمون درگیر در ترمیم استخوان شناخته می‌شود.

مشتقات کلسی تونین برای درمان پوکی استخوان، بیماری پاژه وغیره کاربرد دارویی دارد. تاکنون تلاشهای گسترده ای برای تولید این هورمون دارویی اعم از نوع انسانی یا حیوانی آن به صورت نوترکیب در میزبان های مختلف باکتریایی، حشرات و گیاه انجام شده است. در بین گیاهان مورد توجه در عرصه بیوتکنولوژی سیب زمینی به دلیل داشتن مزایایی همچون قابلیت گیاه به عنوان یکی از میزبان های باکتری آگروباکتریوم جهت انتقال ژن و بازده مطلوب آن، سهولت تکثیر و باززایی از کشت بافت، قابلیت تکثیرغیرجنسی، دوره زمانی کوتاه تا تولید محصول، تولید بیوماس زیاد، وجود پروموترهای مختلف جهت بیان ژن در قسمت های مختلف گیاه، قابلیت نگه داری و انبارکردن این محصول و استفاده از غده های خام به صورت مستقیم و خوراکی در صورت تولید واکسن اهمیت دارد.

محققان در این پژوهش موفق شده اند با بهینه سازی کدون های ژن دخولی میزان بیان در میزبان گیاهی را افزایش داده و از پروموتر مختص اندام که امکان تجمع پروتئین نوترکیب تولیدی در اندامی خاص را فراهم می کند استفاده کرده و به این ترتیب استخراج پروتئین تسهیل و مزیت هایی نیز در رابطه با ایمنی زیستی و جلوگیری از بیان همه جایی و تداخل احتمالی با رشد نرمال گیاه ایجاد شده است.

 منبع

تراریخته‌ها شهر را نورانی خواهند کرد

تیمی از محققان دانشگاه استنفورد با الهام از کرم شب تاب و زیست‌تاب‌های دریایی، در حال ایجاد گیاهان نورانی زنده در داخل آزمایشگاهی در کالیفرنیا هستند. کایل تیلور دانشمند گیاه شناسی در صفحه ویژه این تیم در سایت kickstarter فرایند به دست آوردن ژن از کرم شب تاب و باکتری درخشانی به نام آلیویبریو فیشری و استفاده از آنها در گیاهان را توضیح داده است. برخی امیدوارند با انتقال ژن این باکتری بتوان با گیاهان و درختان نورانی بدون استفاده از انرژی برق نور فضای شهر را فراهم کرد. این امر پیش از این نیز در سال 2010 توسط محققان تایوان و همچنین محققان دانشگاه نیویورک و دانشگاه فلوریدا نیز آزمایش شده بود. همچنین مدتی قبل خبر تولید گیاهان تراریخته آپارتمانی نورانی منتشر شد و امسال چراغ‌های ال ای دی شهری که از طریق باکتری و مواد زیستی نورافشانی می‌کنند به بازار معرفی شدند.
منابع:

1. http://www.urbangardensweb.com/2013/05/08/glow-your-own-plants/

2. https://www.newscientist.com/article/2078921-glow-in-the-dark-bacterial-lights-could-illuminate-shop-windows/

3. http://www.nbcnews.com/id/40355608/ns/technology_and_science-future_of_energy/t/glowing-trees-replace-street-lamps/

4. http://news.discovery.com/tech/biotechnology/glow-in-the-dark-plants-go-on-sale-140327.htm

 

کشت پنبه تراریخته در جهان مصرف سم را کاهش داده است

در آزمایشی که دانشمندان در شمال غنا در شش منطقه روی پنبه تراریخته مقاوم به آفات انجام دادند، پنبه تراریخته را در کنار پنبه غیر تراریخته کشت داده و نتایج و آثار هر دو را مورد ارزیابی قرار دادند.مزارع پنبه غیر تراریخته شش مرتبه با حشره‌کش اسپری شدند در حالی که گیاهان پنبه تراریخته تنها دو بار محلول‌پاشی شدند.

نتایج مثبت این ارزیابی نشان داد که کشت پنبه تراریخته، علاوه بر کاهش مصرف سموم و آفت‌کش‌های شیمیایی و تولید بیشتر موجب کاهش نیروی انسانی و هزینه‌های تولید و افزایش سودآوری برای کشاورزان شده است. علاوه بر این، کشت پنبه تراریخته با استفاده کمتر از سموم شیمیایی باعث کاهش خطرات مربوط به سلامت و بهداشت کشاورزان و امنیت محیط زیست می‌شود.

با انجام این آزمایش، کشاورزان غنا به علت بازده بالا و مقرون به‌صرفه‌بودن پنبه تراریخته مشتاق به کشت و تولید این محصول در کشور خود شده‌اند. البته کشت رسمی پنبه تراریخته به آزمایش‌ها و تحقیقات بیشتری نیاز دارد که به تایید سازمان ملی ایمنی‌زیستی این کشور نیاز دارد. اگر چه آزمایشات مزرعه‌یی کشت پنبه تراریخته نتایج و آثار مثبت نشان داد اما برای تجاری‌سازی این محصول به اقدامات لازمی قبل از کشت آن نیاز است که به‌زودی بعد از تصویب آن، پنبه تراریخته در غنا تجاری‌سازی خواهد شد.

به گزارش مرکز اطلاعات بیوتکنولوژی در حال حاضر پنبه تراریخته در کشورهای آمریکا، برزیل، آرژانتین، هندوستان، چین، پاراگوئه، آفریقای جنوبی، پاکستان، استرالیا، بورکینافاسو، میانمار، مکزیک، کلمبیا، سودان و کاستاریکا به صورت تجاری کشت و تولید می‌شود.

البته رقم پنبه تراریخته ایرانی کاملا سمپاشی را از کشت پنبه کشور حذف می‌کند  که این امر تأثیر قابل توجهی در کاهش بیماری‌های ناشی از مصرف سموم و حفظ محیط زیست دارد و در کشت آزمایشی نیز کاملا موفق عمل کرده است.

منبع

حذف سموم سرطان‌زا با تولید برنج تراریخته

 

قرعه تولید نخستین برنج و پنبه تراریخته شده به نام کشور ما خورده است. برنج تراریخته طارم مولایی اولین برنج تراریخته در جهان که عاری از هرگونه بیماری گیاهی است، امروز توسط صدها کشاورز ایرانی در حال کشت است. برنج تراریخته با استفاده از روش مهندسی ژنتیک به نحوی تولید شده است که نوعی پروتئین در برگها و ساقه‌های آن تولید می‌شود که موجب مصونیت کامل این برنج در مقابل حمله آفات پروانه‌ای و از جمله کرم ساقه خوار برنج می‌شود.در نتیجه برای تولید این محصول نیازی به کاربرد سموم شیمیایی دفع آفات نباتی نخواهد بود؛ سموم سرطان‌زایی که سالانه میلیاردها تومان هزینه بابت آنها پرداخت می‌شود و استفاده بیش از حد از آنها در زمین‌های کشاورزی و باقی ماندن این ترکیبات وعناصر خطرناک در میوه و سبزیجات باعث افزایش نگران کننده آمار ابتلا به سرطان و طیف گسترده ای از بیماری‌های خطرناک از نارسایی‌های کلیه گرفته تا پارکینسون شده است. تا جایی که بسیاری از متخصصان یکی از مهم‌ترین علل شیوع بالای سرطان معده و مری دراستان‌های شمالی ایران مصرف سموم کشاورزی و دفع آفات در سبزی‌ها و میوه‌هاست.

جدال مخالفان و موافقان برنج تراریخته با همه این اوصاف اما این محصولات به ویژه برنج تراریخته مخالفان پروپاقرصی در کشور دارند؛ از سازمان محیط زیست گرفته تا انجمن ارگانیک و...؛ مخالفانی که به اعتقاد برخی یا فناوری هراس‌اند یا تحت تاثیر واردکنندگانند یا تولیدکنندگان و دلالان سموم و کودهای شیمیایی‌اند یا جزو مافیایی که کشت محصولات تراریخته در کشور به ضرر منافعشان تمام می‌شود.

 

هر فناوری که در دنیا واجد صرفه اقتصادی باشد، با مخالفت‌های شدید مواجه می‌شود. مخالفان تراریخته نیز که غیر مستند و بدون پشتوانه علمی‌مخالفت می‌کنند با مخالفتشان تنها هیزم در آتش سلطه اقتصادی در دنیا می‌ریزند زیرا از جمله مزایای محصولات تراریخته کاهش وابستگی به محصولات وارداتی و خودکفایی در این زمینه است اما مخالفان این محصولات دلایل مخالفت‌شان را ناشناخته بودن اثر مصرف این‌گونه محصولات بر انسان و محیط‌زیست، پرهزینه بودن، تغییرات در طبیعت و محیط زیست به دنبال دستکاری در ژن‌های محصولات کشاورزی و جانداران ، ممنوعیت مصرف اینگونه محصولات در کشورهای دیگر و... عنوان می‌کنند، در حالی که تولیدکننده ایرانی برنج تراریخته می‌گوید: «برای برنج تراریخته تولید شده آزمایش‌های سلامت متعدد اجرایی شده است. برای مثال یکی از این آزمایش‌ها روی 800 جوجه یک روزه -که نسبت به سم بسیار حساس هستند- انجام شد به این ترتیب که در جیره غذایی این 800 جوجه برنج تراریخته قرار دادیم که نتایج نشان داد بین گروهی که دارای جیره غذایی برنج تراریخته بود با گروهی که جیره غذایی غیر تراریخته داشت، تفاوت معنی‌داری وجود ندارد.در این مطالعه جیره غذایی این جوجه‌ها به مدت 48 روز تنها برنج تراریخته بوده است.همچنین در آزمایش‌های میدانی اثرات حشره‌کش‌های شیمیایی و گیاهان تراریخته مقاوم به حشره‌کش‌ها روی حشرات غیر هدف مورد بررسی قرار گرفت که نتایج نشان داد بر خلاف حشره کش‌ها که حشرات هدف و غیرهدف را از بین می‌برند، گیاهان تراریخته هیچ اثری روی موجودات غیر هدف ندارند.از سوی دیگر، از 20 سال پیش که برنج تراریخته در ایران تولید شده حتی به مصرف انسانی رسیده در حالی که همه پروتکل‌های دنیا برای آزمایش یک محصول 48 تا 90 روز زمان را کافی می‌دانند اما در مورد برنج تراریخته، خودم به عنوان پژوهشگر تولیدکننده این محصول بارها مصرف کرده‌ام و برخی از کشاورزان نیز آن را تولید و مصرف کرده‌اند و مشکلی ایجاد نشده است.»

 

قائم‌مقام پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی در پاسخ به ادعای مخالفان در ارتباط با پرهزینه بودن کشت محصولات تراریخته نیز بیان می‌کند: «بر خلاف نظر مخالفان کشت این محصولات موجب کاهش هزینه‌ها هم می‌شود چراکه دیگر کشاورزان هزینه سم و سم‌پاشی را نمی‌دهند و این موضوع هزینه‌های جانی را نیز کاهش می‌دهد و برای انسان‌ها و حیوانات نیز مفید است زیرا با استفاده نکردن از سم و کود دیگر آب و سایر گیاهان هم آلوده به این مواد شیمیایی نمی‌شوند.»

 

اسکندر امیدی نیا، دانشیار انستیتو تحقیقات پاستور نیز در پاسخ به انتقادات دیگر مخالفان می‌گوید: «تمامی‌محصولات کشاورزی که در جهان مصرف می‌شود هیچ‌کدام طبیعی نیست و همه به‌نوعی دستکاری و با کشت بافت تولید شده‌اند مانند موز، سیب زمینی و بسیاری محصول دیگر. بنابراین همه محصولات کشاورزی تغییر ژن یافته‌اند. این حرف‌های بی‌پایه و اساس تنها برای هراس افکنی و مردم فریبی گفته می‌شود. در اروپا نیز همه کشورها از سویا و ذرت تراریخته آمریکا، آرژانتین و برزیل مصرف می‌کنند. پنج کشور اروپایی مانند اسپانیا، چک، رومانی و پرتغال محصولات تراریخته تولید می‌کنند. در دنیا 18 میلیون هکتار زمین زیر کشت محصولات تراریخته است اما یک گزارش وجود ندارد که مصرف این محصولات موجب بیماری‌هایی مانند سرطان و غیره شده است. هر محصول تراریخته که در بازار جهانی وجود دارد برای اثبات سالم و سرطانی نبودن روی آنها پروتکل 90 روزه انجام و اثبات شده که مشکلی به لحاظ تاثیر روی سلامت انسان ندارند.»

 

 

قره یاضی که ریاست پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی را برعهده دارد، در واکنش به سایر انتقادات مخالفان محصولات تراریخته می‌گوید: «افرادی که مدعی‌اند در سایر کشورها ممنوعیت مصرف محصولات تراریخته وجود دارد بدانند اروپا با مصرف سالانه 27 میلیون تن سویا در صنعت دامداری بزرگ‌ترین مصرف‌کننده سویای تراریخته جهان است. آمریکا با 73.1 میلیون هکتار سطح زیر کشت، 40 درصد سطح زیر کشت جهانی محصولات تراریخته را در اختیار دارد و برزیل نیز با 1.9 میلیون هکتار سطح زیر کشت محصولات تراریخته، بعد از آمریکا در رتبه دوم قرار دارد. بر اساس آمارهای ارائه شده در دنیا 1.7 میلیون هکتار زیر کشت محصولات تراریخته در سال 1996 به 181.5 میلیون هکتار در سال 2014 افزایش یافته است.محصولات تراریخته در اروپا به هیچ وجه ممنوع نیست،استانداردهای اتحادیه اروپا بالاتر از استانداردهای ماست و هرگونه مخالفتی دلیل بر مخالفت به خاطر سلامتی نیست به عنوان مثال گندم تولید مازاد توسط برخی از کشورهای اروپایی خریداری و از بین می‌رود تا تعادل بازار به هم نخورد.»

قائم‌مقام پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی همچنین به تنها مقاله بین‌المللی که در مخالفت با محصولات تراریخته به چاپ رسیده اشاره می‌کند و می‌افزاید:« در 2012 تنها مقاله مدعی ناسالم بودن محصولات تراریخته توسط فردی به نام پروفسور سرالینی در رابطه با سرطان زا بودن محصولات تراریخته نوشته و ادعا کرده مصرف درازمدت علف کش رانداپ سرطان زاست و موش‌هایی که ذرت تراریخته را به همراه رانداپ مصرف کرده اند دچار تومورهایی در ناحیه گلو شده اند. این در حالی است که نژاد موش‌هایی که در این آزمایش استفاده شده مستعد ابتلا به سرطان هستند و در حالت عادی بدون مصرف تراریخته‌ها هم به این بیماری مبتلا می‌شوند.نتایج نشان داد بیش از 70 تا 77 درصد موش‌های نر و 87 تا 95 درصد موش‌های ماده در این نژاد به سرطان مبتلا می‌شوند از طرفی باید حجم جمعیت نمونه‌های آزمایشی بالا باشد و باید آزمایش‌ها را تکرار کرد تا از نتایج تصادفی جلوگیری کنیم اما این آزمایش روی تعداد محدودی موش بدون هیچ تکراری انجام شده و آماری که استنتاج کرده اند تصادفی است. همچنین این تحقیق توسط اداره نظارت بر سلامت غذای اروپا فاقد اعتبار اعلام شده است.»

وی در ادامه می‌افزاید:«من به شخصه 23 سال روی برنج تراریخته کار کرده‌ام و از اولین روز تولید این محصول هم خودم و هم خانواده‌ام مصرف‌کننده این محصول بوده‌ایم و تاکنون هیچ مشکلی برایمان پیش نیامده است.این در حالی است که برنجی که امروز به خورد مردم داده می‌شود دارای 7-8 نوع سم است به عبارت بهتر مردم سم می‌خورند نه برنج! ما دو راه بیشتر نداریم؛ یا دست بسته تسلیم محصولات وارداتی و چشم به دست سایر کشورها بدوزیم یا فناوری هراسی و منافع شخصی ومادی را کنار بگذاریم و با پذیرش بیوتکنولوژیک - به عنوان ساده‌ترین تکنولوژی‌- هم دسترسی آسان و ارزان به محصولات غذایی را شاهد باشیم هم اشتغالزایی و حرکت به سوی شرکت‌های دانش‌بنیان.» 

وی ادامه می‌دهد:«رهاسازی بذور تراریخته از جمله برنامه‌های ما است و در این راستا درصدد هستیم تا با رعایت قوانین تولید تراریخته سالم و با اخذ داوطلبانه مجوز دوم اقدام به رهاسازی این برنج تراریخته از طریق تحقیق و توسعه کنیم که در حال حاضر مراحل نهایی ثبت مجدد رقم برنج که شامل چندین واریته‌ها و رقم می‌شود را طی می‌کنیم. مجوز رهاسازی این بذور در سال 83 اخذ شد و ما با توجه به اعتمادی که به مسئولان داریم، مجددا تقاضای اخذ مجوز رهاسازی را ارائه خواهیم داد. برنج تراریخته در سال 83 پس از گرفتن مجوزهای لازم از دستگاه‌های مربوط و مراجع صاحب صلاحیت وقت به‌صورت رسمی‌تولید شد. همان زمان بسیاری سایت خبری در دنیا این دستاورد علمی‌را منتشر کردند. با روی کار آمدن دولت بعدی که فناوری هراس بود، تولید برنج تراریخته متوقف شد و محصول تولید شده را در انبارها ریختند و قفل و زنجیر بر در آن زدند. البته با پیگیری‌هایی که کرده‌ایم این پرونده در دیوان محاسبات اداری در دست رسیدگی قرار دارد و متهمان باید پاسخگو باشند که به چه حقی کشور را از داشتن چنین محصول با ارزشی محروم کرده‌اند. خوشبختانه در دولت یازدهم تولید برنج تراریخته از سر گرفته شد و تحقیقات روی بذرهایی که پژوهشگران با مرارت با مشارکت کشاورزان تولید کرده بودند، دوباره آغاز شد. رئیس سازمان غذا و دارو به عنوان مرجع بررسی سلامت محصولات غذایی نیز از برنج تراریخته حمایت کرده‌ است. اکنون نیز ثبت مجدد برنج تراریخته تولید شده، با وجود ثبت پیشین به صورت داوطلبانه و تنها با هدف پیشگیری از حرف و حدیث‌هایی که غیرمنصفانه در حق برنج تراریخته از سوی «امپراتوری دروغ» در کشور دامن زده می‌شود، انجام شده است.»

 

عده‌ای از مخالفان محصولات تراریخته که به گفته مرجع ملی ایمنی زیستی مخالفت‌شان مشروع و از دیگاه فقهی است، بحث حلال و حرام بودن این محصولات را پیش می‌کشند، قره یاضی در پاسخ به این نگرانی نیز می‌گوید:« اولا اسلام برای علم حد و مرزی قرار نداده و اتفاقا فراگیری علم واجب دانسته شده است. از سوی دیگر به لحاظ حلالیت دین اسلام می‌گوید: «انتقال ژن از موجود حرام به موجود حرام دیگر، حرام است. انتقال ژن از موجود حلال به موجود حلال دیگر، حلال است. انتقال ژن از موجود حرام به موجود حلال نیز حلال است. پس از این جهت نیز این محصولات مشکلی ندارند.»

قره‌یاضی همچنین خطاب به سازمان محیط زیست که از مخالفان محصولات تراریخته است می‌گوید:« سازمان دلواپس محیط زیست چرا با واردات محصولات تراریخته به کشور مخالفتی نمی‌کند و زمانی که ما به این موضوع اشاره کردیم، تازه به فکر مخالفت افتادند. مگر می‌شود مسئولان این سازمان از واردات این نوع محصولات به کشور ناآگاه باشند و ندانند چه محصولاتی وارد می‌شود؟ چرا در زمینه محصولات تراریخته هم باید وابسته باشیم در حالی که خودمان توانایی تولید این محصولات را داریم؟ چرا برخی فقط با تولید مخالف‌اند؟ من برای هرگونه مناظره با پنج نفر از مخالفان این محصولات به ویژه شخص خانم ابتکار مشروط بر این که به صورت پخش زنده باشد، اعلام آمادگی می‌کنم.

یک نکته جالب توجه در اظهارات مخالفان، تاکید آنها بر مزایای محصولات ارگانیک در مقابل محصولات تراریخته است در حالی که محصولات ارگانیک یک درصد از محصولات در ایران را به خود اختصاص می‌دهند و این یعنی 99درصد مابقی محصولات با سموم و کودهای شیمیایی به خورد مردم داده می‌شود که این کودها نیز عایدی ندارد جز سرطان و بیماری‌های پوستی وعصبی و اثرات سوء برای محیط زیست؛ حال اگر فرض را بر این بگذاریم که اثرات محصولات تراریخته هنوز اثبات نشده یا طبق گفته مخالفان سرطان زاست با این اوصاف فرقی به حال مردم ایران نمی‌کند چه محصولات دارای سموم شیمیایی را مصرف کنند و خدایی ناکرده مبتلا به سرطان شوند یا محصولات تراریخته را. اما یک تفاوت در استقبال از فناوری‌های نوین یا عدم استقبال از آن وجود دارد؛ اینکه عاقبت خطرناک «فناوری هراسی» جا ماندن محققان داخلی از کشف و ارائه دستاوردهای جدید و ادامه وابستگی کشور به تولیدات محصولات کشاورزی سایر ملل دنیاست حال چه محصولات تراریخته چه محصولات ارگانیک و غیرارگانیک. حال باید به انتظار بنشینیم و ببینیم چه زمانی تابوی تولید محصولات تراریخته در کشور برای مخالفانی که گمان می‌رود تمایلی به استقلال کشور لااقل در حوزه واردات بذر و محصولات کشاورزی ندارند، شکسته می‌شود.

سارا علایی

پنبه تراریخته ایرانی، همه سموم و عوامل سرطان را حذف کرد

یکی از دوستان دست اندرکار کشت پنبه پس از درج پست قبلی ضمن بیان نکات قوت و ضعف مصاحبه استاد مذکور به مسئله جالبی اشاره کردند: در پنبه هایی که امسال در ورامین کاشته شد، در مورد پنبه های معمولی سه بار سمپاشی شد و با وجود سمپاشی خسارت شصد و پنج تا هفتاد درصدی مشاهده شد. در پنبه های تراریخته با پروتئین بی تی هیچ سمپاشی انجام نشد و کمتر از دو درصد خسارت داشتیم. در گرمسار نیز هیچ سمپاشی صورت نگرفت و خسارت به صفر رسید.

 

کشت تراریخته موجب کاهش سرطان می‌شود / برخی محصولات ارگانیک سرطان‌زا است

عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی گفت: سالانه به طور متوسط 27 هزار تن سموم کشاورزی به ارزش 49 میلیون و 42 هزار و 100 دلار در کشور مصرف می شود که با کشت محصولات تراریخته ضمن کاهش مصرف سموم از خسارات آفات جلوگیری و محصولات سالم عاری از بقایای سموم کشاورزی تولید خواهند شد.

به گزارش ایسنا، دکتر مسعود توحیدفر اظهار داشت: کاهش محصولات کشاورزی در جهان توسط آفات به طور میانگین 14 تا 25 درصد برآورد شده است که متاسفانه استفاده از سموم کشاورزی به عنوان رایج‌ترین راه جلوگیری از این خسارات شناخته شده است. به طور متوسط سالانه 27 هزار تن سموم کشاورزی در کشور مصرف می شود که سهم هر فرد در مصرف سموم کشاورزی 400 گرم است.

عضو هیات علمی دانشکده فناوری‌های نوین دانشگاه شهید بهشتی خاطرنشان کرد: سموم کشاورزی می‌توانند به عنوان یک راه حل سریع برای جلوگیری از این صدمات باشند، اما اثرات سوء ناشی از مصرف دراز مدت آن‎ها بر سلامت انسان و یا محیط زیست نیز قابل تامل است. استفاده از سموم کشاورزی با وجود کنترل موقت خسارات همواره مضراتی را به دنبال دارند که از مهمترین آنها می توان به آلودگی محیط زیست و به خطر افتادن سلامت انسانها اشاره داشت.

وی، ایجاد مقاومت در آفات، نابودی حشرات مفید و موجودات غیر هدف، آلودگی منابع آبی و خاک و بروز مسمومیت و انواع بیماری‌های صعب العلاج را از دیگر معایب ناشی از مصرف سموم کشاورزی عنوان و تصریح کرد: سرطان، سومین عامل مهم مرگ و میر بعد از بیماریهای قلبی و تصادفات در ایران به شمار می‌رود. مطالعات متعددی مبنی بر وجود رابطه مشخص بین مصرف سموم کشاورزی و ایجاد سرطان انجام شده به طوری که شمار مبتلایان به سرطان در ایران 70 هزار نفر در سال براورد شده که یک سوم آنها مربوط به سموم شیمیایی است.

توحیدفر خاطرنشان کرد: استفاده از محصولات ارگانیک، علاوه بر کاهش عملکرد با چالش‌هایی همچون گران بودن، تولید و عرضه محدود و فقدان زمین های بکر همراه است. کیفیت و سلامت اینگونه محصولات نیز جای تامل دارد به طوری که در برخی موارد به علت خسارت آفات شرایط مناسبی برای حمله بیماری‌های قارچی فراهم می‌کنند.

به گفته وی، مایکوتوکسین‌ها‌ی حاصل از ترشحات قارچ ها در محصولات ارگانیک از عوامل عمده سرطان به شمار می رود که این ترکیباتِ سرطان‌زا نه تنها در مواد غذایی ارگانیک کمتر نیست بلکه در مواردی تا چندین برابر مواد غذایی غیر ارگانیک است. به عنوان مثال مشاهده شده است که آلودگی ذرت‌های ارگانیک به فامونیسین‌ها 10 برابر بیشتراز ذرت غیر ارگانیک بوده است.

عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی خاطرنشان کرد: یکی از فناوری‌هایی که با تکیه بر آن می‌توان ضمن رفع خسارات کاهش محصول ناشی از آفت، محصولات سالم عاری از بقایای سموم کشاورزی تولید کرد، فناوری مهندسی ژنتیک است که به تولید محصولات تراریخته منجر می‌شود. از اولین کشت محصولات تراریخته بیش از 19 سال می‌گذرد و این محصولات از پذیرش عمومی نسبتا خوبی بین کشاورزان و مصرف‌کنندگان برخوردار هستند.

وی تصریح کرد: محصولات تراریخته قبل از اینکه وارد بازار شوند از لحاظ ایمنی ارزیابی می‌شوند و این ارزیابی‌ها شامل تطابق توالی کامل پروتئین تولید شده گیاه تراریخته با پروتئین‌های سمی موجود در بانک‌های اطلاعاتی، تشابه بین پروتئین جدید و پروتئین سمی موجود در بانک‌های اطلاعاتی، بررسی مقاومت پروتئین با آنزیم‌های پپسین، تریپسین و کیموتریپسین است. با توجه به فواید عنوان شده برای این تکنولوژی و اینکه رهاسازی محصولات تراریخته با توجه به ملاحظات زیست محیطی و اکولوژیکی انجام می‌شود، اطمینان خاطر برای مصرف این محصولات ایجاد می‎شود. چنانچه پیش بینی شده است که در آینده با کشت محصولات تراریخته، تعداد گرسنگان جهان کاهش یابد.

منبع

یکی از دوستان دست اندرکار کشت پنبه پس از درج این گزارش ضمن بیان نکات قوت و ضعف مصاحبه فوق به مسئله جالبی اشاره کردند: در پنبه هایی که امسال در ورامین کاشته شد، در مورد پنبه های معمولی سه بار سمپاشی شد و با وجود سمپاشی خسارت شصد و پنج تا هفتاد درصدی مشاهده شد. در پنبه های تراریخته با پروتئین بی تی هیچ سمپاشی انجام نشد و کمتر از دو درصد خسارت داشتیم. در گرمسار نیز هیچ سمپاشی صورت نگرفت و خسارت به صفر رسید.

کاشت محصولات تراریخته راه مقابله با سونامی سرطان

عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور و عضو انجمن ایمنی زیستی ایران در گفت‌وگو با ایانا، با بیان این پرسش که چرا قطعیت وقوع آمار سوءاستفاده از سموم شیمیایی با ماندگاری بلندمدت در محیط‌زیست و باقیمانده آن در محصولات کشاورزی، مخالفان محصولات تراریخته را نگران نمی‌کند، گفت: مصرف بیش از اندازه سموم برای مبارزه با کرم ساقه‌خوار برنج، باعث راه‌اندازی سونامی سرطان در مازندران شده و باید بتوان راه‌حلی برای این معضل پیدا کرد.

مجید ستاری با عنوان اینکه بی‌شک با رعایت قانون ایمنی زیستی و تعامل محققان وزارت جهاد کشاورزی، وزارت بهداشت و درمان و سازمان محیط‌زیست خواهیم توانست به شبهات پاسخ دهیم و به نتایج مثبتی برسیم، افزود: به‌نظر می‌رسد مسئولان دولتی اعم از وزارت جهاد کشاورزی و محیط‌زیست، با ارائه مستندات علمی و مستدل زمینه تولید انبوه این محصولات را فراهم کنند تا ایران از استفاده محصولات حاصل از این دستاورد محروم نشود. وی خاطرنشان کرد: برای رفع نگرانی‌ها و آزادسازی تولید محصولات تراریخته، قانون ایمنی زیستی در جلسه علنی مجلس شورای اسلامی تصویب و به تایید شورای نگهبان رسید و برای اجرا به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ شد.

عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور ادامه داد: این قانون همه امور مربوط به تولید، رهاسازی، نقل و انتقال داخلی و صادرات و واردات و مصرف را با رعایت مفاد این قانون مجاز می‌داند.

ستاری با اشاره به ادعاهایی راجع به برچسب‌گذاری محصولات تراریخته و همچنین رد این گفته که "در زمانی که یک گیاه تراریخته کاشته می‌شود، بعد از برداشت محصول، ساقه گیاهان تراریخته در خاک باقی می‌ماند یا به‌عنوان علوفه دام استفاده می‌شود و می تواند بر میکروارگانیسم‌های خاکی تأثیرگذار باشد و ژن مذکور می تواند به اکوسیستم خاک و موجودات و حشرات به‌عنوان چرخه دوم و پرندگان که این حشرات را می‌خورند، تأثیر بگذارد"، یادآور شد: ژن تراریخته BT در خاک به سرعت تجزیه می‌شود و از بین می‌رود و در واقع ژن BT که برای مقاوم‌سازی گیاهان زراعی که در مقابل آفات مورد استفاده قرار گرفته، در اصل پروتئینی بوده از یک باکتری خاک‌زی که به‌صورت طبیعی در خاک وجود دارد و تأثیر سوء روی میکروارگانیسم‌های دیگر خاک ندارد. همچنین پروتئین مذکور فقط در بدن آفت گیرنده دارد و آن را از بین می‌برد و در بدن پستانداران عملکردی ندارد. ضمن اینکه فقط در بافت سبز گیاه تداوم پیدا می‌کند و تا زمانی که برگ‌ها سبز هستند، این پروتئین وجود دارد، اما در پایان سیکل حیاتی گیاه تراریخته مانند برنج، این پروتئین قبل از برداشت به سرعت از بین می‌رود و حتی هنگام برداشت برنج، کشاورزان آفات را روی محصول مشاهده می‌کنند.

عضو انجمن ایمنی زیستی ایران در پایان تأکید کرد: امروزه با افزایش روزافزون جمعیت جهان و کاهش محصولات کشاورزی بر اثر خسارت ناشی از آفات و بیماری‌ها، آلودگی باقیمانده در محصولات زراعی و باغی بر اثر کاربرد سموم کشاورزی و اثرات زیست‌محیطی مصرف بی‌رویه سموم و همچنین کاهش هزینه نهاده‌های کشاورزی، رویکرد استفاده از محصولات کشاورزی تراریخته راه‌حلی ایمن برای تأمین مواد غذایی است که با توجه به فواید اقتصادی، بهداشتی، اجتماعی و زیست‌محیطی و همچنین ایمنی و تولید محصول سالم‌تر، می تواند موجبات کاهش مصرف سموم، حفاظت از محیط زیست و جلوگیری از نابودی جانوران مفید مانند کفشدوزک‌ها، غورباقه‌ها و مارها در مزارع را فراهم کند.

 منبع

رؤسای انجمن‌های علمی: سرطان‌زا بودن محصولات تراریخته دروغ است

 

روسای انجمنهای بیوتکنولوژی، ایمنی زیستی و ژنتیک و برخی اعضای این انجمنها در نشستی در خبرگزاری مهر با تایید سلامت محصولات تراریخته تاکید کردند این محصولات به راحتی وارد کشور شده و مصرف می شوند اما از تولید داخلی ممانعت به عمل می‌آید.
به گزارش خبرنگار مهر، نشست بیوتکنولوژی و چالشهای موجود با حضور مسئولان و اعضای انجمنهای علمی مرتبط روز گذشته در خبرگزاری مهر برگزار شد. دکتر محمد علی ملبوبی رئیس انجمن بیوتکنولوژی ایران در این نشست درباره مباحثی مبنی بر احتمال وجود خطر در محصولات تراریخته گفت: هم اکنون بدون هیچ ملاحظه ای محصولات تراریخته به کشور وارد می شوند و همه مردم هم مصرف می کنند. البته این محصولات در خارج از کشور ارزیابی مخاطرات شده اند و هیچ نگرانی در مورد آنها وجود ندارد.

 

رئیس انجمن بیوتکنولوژی: ادعای سمی یا سرطانزا بودن محصولات تراریخته دروغ است

رئیس انجمن بیوتکنولوژی گفت: اینکه عنوان می شود گیاه تراریخته سمی، سرطان زا یا عفونت زا است از نظر علمی دروغ است و ما این مباحث را جز مزخرفات علمی می دانیم.

وی اضافه کرد: این مباحث افکار عمومی را تحت تأثیر قرار می دهد که خیانت است و نمی توان به راحتی افکار مردم را نسبت به محصولات زیست فناوری تغییر داد.

ملبوبی در پاسخ به این پرسش که ذینفعان بیوتکنولوژی را چه افرادی تشکیل می دهند گفت: ما عمرمان را صرف تحصیل و تحقیق در بیوتکنولوژی کرده ایم تا روزی محصول حاصل از این فناوری به دست مردم برسد بنابراین ذینفعان بیوتکنولوژی مردم هستند.

رئیس انجمن ژنتیک: رسانه ها به بحث علمی پیرامون محصولات تراریخته دامن بزنند

دکتر اکبری رئیس انجمن ژنتیک ایران نیز در این نشست با اشاره به برخی مشکلات پیش روی زیست فناوری گفت: در میان برخی مسئولین به ویژه در سازمان حفاظت محیط زیست در خصوص بیوتکنولوژی شبهاتی وجود دارد که ما به عنوان جامعه علمی باید تلاش بیشتری انجام دهیم تا به تفاهم در این زمینه کمک کند.

وی اظهار داشت: پیشنهاد می کنم برای اینکه در بیوتکنولوژی به اغنا برسیم، مباحثات بیشتری صورت گیرد و متخصصین این رشته مستندات را برای صحت و کذب موارد عنوان شده در خصوص بیوتکنولوژی ارائه دهند.

رئیس انجمن ژنتیک تأکید کرد: باید مباحثات را ادامه داد و به خبرگزاری مهر پیشنهاد می کنم که بحث علمی پیرامون این موضوع را دامن بزند.

رئیس انجمن ایمنی زیستی: سازمان محیط زیست با فناوری نانو هم مشکل دارد

دکتر بهزاد قره یاضی- رئیس انجمن ایمنی زیستی زنیز در این نشست گفت: افراد فناوری هراس و دانایی ستیز که مسئولیت های عالی رتبه علمی را در کشور در دست دارند و مدیریتهای پژوهشی و تخصصی کشور را اشغال کرده اند با همه فناوریها مخالفت می کنند. سازمان حفاظت محیط زیست در مورد نانو نیز اظهاراتی دارد و فرض را بر این می گذارد که محققی که کار علمی حتی در زمینه نانو انجام می دهد بی مهابا تحقیق می کند.

وی با بیان اینکه این مسایل کارشناسی شده بیان نمی شود، گفت: اظهاراتی که فناوری هراسی را در مردم ایجاد می کند، بنیان کارشناسی ندارند.

رئیس انجمن ایمنی زیستی اظهار داشت: برخی از مدیران غافل هستند، مشاورین بی کفایت دارند، صداقت ندارند و در برخی موارد اجازه می دهند مشکلاتی برای پیشبرد فناوری در کشور به وجود آید.

وی همچنین تأکید کرد: بحث ما سیاسی نیست و نه تنها در این دولت که در دولت قبل نیز با مشکلاتی مواجه بودیم.

 

عضو هیئت مدیره انجمن ایمنی زیستی: مخالفان بیوتکنولوژی در مناظره ها حضور نمی یابند

دکتر عالم زاده – عضو هیئت مدیره انجمن ایمنی زیستی نیز در این نشست در پاسخ به این پرسش که چرا در برابر بیوتکنولوژی مقاومت وجود دارد، گفت: کشورهای بیگانه نمی خواهند ما به این فناوری دست پیدا کنیم و در داخل کشور نیز زمانی که از طرفین موافق و مخالف بیوتکنولوژی در جلسانی دعوت می شود طرف مخالف در این جلسات حضور نمی یابند.

وی اظهار داشت: این مخالفت ها در مورد زیست فناوری در دانشگاهها کمتر مشاهده می شود. دانشگاه مکانی است برای بحث علمی و اگر مخالفانی در مورد بیوتکنولوژی در دانشگاهها وجود داشته باشد ما با بحث علمی آنها را قانع می کنیم اما زمانی که مخالفین بیرون از دانشگاه یک طرفه قضاوت و مطالبی که به هیچ عنوان سندیت علمی ندارد را به چاپ می رسانند تعجب ما را بر می انگیزد.

عضو هیئت مدیره انجمن ایمنی زیستی گفت: برداشت من این است که مخالفتها در خصوص بیوتکنولوژی ناآگاهانه است و در موارد آگاهانه نیز منافع ملی زیر پای منافع شخصی ذبح می شود.

مختار جلالی : محصولات وارداتی تراریخته را سالم می دانند اما تولید داخل را سرطان زا!

مختار جلالی - عضو هیئت مدیره انجمن ایمنی زیستی در این نشست با طرح این سئوال که چرا مخالفین از مباحثه درباره بیوتکنولوژی فرار می کنند، گفت: چرا وقتی حرف منطقی ندارند عنوان می کنند "جنگلهایی که بر اثر محصولات تراریخته گرد مرگ روی آنها نشسته و برخی بیماری ها به تراریخته بر می گردند؟"

وی ادامه داد: اگر مسئولین سازمان حفاظت محیط زیست دلسوزاند چرا به وضعیت هوای تهران رسیدگی نمی کنند؟ چرا کشتی های ذرت و ... در کشور ما پهلو می گیرد و اجازه می دهیم که مردم از این محصولات استفاده کنند؟ واردات محصولات تراریخته اشکالی ندارد اما تولید آن توسط محققین مشکل دارد؟!

امیدی نیا: 58 درصد سوبسید فناوری کشور آمریکا به بیوتکنولوژی اختصاص یافته است

دکتر اسکندر امیدی نیا – عضو انجمن ایمنی زیستی نیز در این نشست با تأکید بر اینکه زندگی، تخصص و کار روزانه ما با مسائل مربوط به بیوتکنولوژی ارتباط دارد به بحث تربیت نیروی انسانی در زمینه بیوتکنولوژی در کشور اشاره کرد و گفت: اگر بیوتکنولوژی با مشکل مواجه شود، تربیت نیروی انسانی نیز در این زمینه با چالش رو به رو خواهد شد.

وی همچنین با استناد به گزارشی درباره اختصاص اعتبار توسط آمریکا برای پیشرفت زیست فناوری در این کشور اظهار داشت: در سال 2002 گزارشی از اختصاص اعتبار به بیوتکنولوژی توسط آمریکا منتشر شد که بر اساس آن این کشور، 110 میلیارد دلار به عنوان سوبسید در خصوص فناوری به دانشگاهها اختصاص داده و از این مبلغ 58 درصد به بیوتکنولوژی تعلق داشته است.

عضو انجمن ایمنی زیستی اضافه کرد: در سایر کشورهای پیشرفته نیز اعتبارات زیادی به پیشبرد بیوتکنولوژی اختصاص داده می شود.

افراز: شک نکنید که محصول تراریخته را همه مصرف می کنیم

دکتر افراز – عضو هیئت مدیره انجمن ژنتیک نیز که در این نشست حضور داشت با اشاره به واردات محصولات تراریخته به ویژه ذرت در کشور گفت: هر ساله ذرت را از کشورهایی وارد می کنیم که این کشورها در کشت محصولات تراریخته به شدت فعال هستند.

عضو انجمن ژنتیک اظهار داشت: از سوی دیگر زمانی که این محصولات وارد کشور می شوند، در طول مسیر مقداری از آنها ریخت و پاش هایی دارند و به طور طبیعی در داخل کشور سبز می شوند.

 منبع: سرطان‌زا بودن محصولات تراریخته دروغی بزرگ است

 

تولید میکروارگانیسم تراریخته برای درمان تومورهای سرطان

دانشمندان گزارش کردند که یک ویروس تراریخته مورد آزمایش، در 30 بیمار مبتلا به سرطان کبد، با کشتن تومورهای عامل سرطان به طور قابل توجهی زندگی دوباره به بیماران بخشیده است. واکسن Pexa-Vec یا JX-594 از ویروس Vaccinia گرفته شده است که به عنوان واکسن برای چندین دهه مورد استفاده قرار گرفته است.
طبق این گزارش از مجله نیچر پزشکی Nature Medicine شانزده بیماری که برای درمان از دوز بالای این واکسن استفاده کردند به طور متوسط، مدت 1/14 ماه بیشتر زنده ماندند در حالی که سایر بیمارانی که با دوز پایین مورد درمان قرار گرفتند، به مدت 7/6 ماه زنده ماندند. درمان باPexa-Vec در هر دو دوز بالا و پایین نشان داد که اندازه تومور و جریان خون به تومورها کاهش یافته است.

منبع: http://medicalxpress.com/news/2013-02-genetically-virus-cancer.htm

دروغ‌های جریان هدفمند فناوری‌هراسی علیه تراریخته‌ها

غیرمتخصصان به طور مکرر در رسانه‌ها القا کرده‌اند که برنج یا پنبه تراریخته یا همان اصلاح شده ژنتیک دارای سموم خطرناکی است. اخیرا خبری منتشر شده بود که محققان آرژانتینی طی مطالعاتی وجود سم "گلایفوسیت" در محصولات داروخانه‌ای که متشکل از پنبه تراریخته بوده را تشخیص داده‌اند و عفونت‌هایی هم در همان منطقه دیده شده یا گفته می‌شود سم بی.تی در برنج تراریخته وجود دارد. این خبر به این دلیل منتشر شده است که سال آینده پنبه تراریخته ایرانی تولید خواهد شد.
این ابهام را وقتی از یک متخصص زیست‌فناوری گیاهی بپرسید با خنده به شما توضیح خواهد داد که گلایفوسیت و بی.تی برای آفت سم محسوب می‌شود و در بدن پستانداران گیرنده‌ای ندارند لذا چیزی که برای یک حشره سم محسوب می‌شود وقتی پای انسان در میان است یک پروتیین عادی است. همچنین همان پروتئین بی‌ضرر بی.تی و هیچ ماده خارجی دیگری در دانه برنج ایرانی تراریخته وجود ندارد. این برنج به نحوی مهندسی شده است که پروتئین یاد شده تنها در بافت سبز آن یعنی برگ و ساقه تولید شود. دوم اینکه برنج تراریخته ایرانی این ویژگی را دارد که اصولا هیچ نوع سم حشره کش شیمیایی برای آن استفاده نمی‌شود.
پنبه تراریخته ایرانی نیز با نوع خارجی آن متفاوت بوده و مقاوم به آفات است بنابراین، برای تولید آن از سموم دفع آفات نباتی شیمیایی استفاده نشده یا نیاز آن به چنین سمومی بسیار کمتر از ارقام دیگر است. در نتیجه محصولی سالم‌تر و محیط‌زیستی سالم‌تر را به ارمغان می‌آورد. دشمنان آفات نیز در طبیعت از گزند این سموم نجات پیدا می‌کنند. این محصول خوشبختانه روی واریته‌ای تولید شده که از نظر عملکرد نسبت به پنبه‌های متداول ما برتری دارد. با توجه به شرایط مورفولوژیک این پنبه تا شش تن محصول در هکتار براحتی تولید می‌کند.
در خبر مذکور مشاهده عفونت‌های بالنسبه بشتر در بیمارستان های منطقه رو هم به عنوان دلیل آورده که معلوم نیست به چه علتی منسوب باشد. به نظر میرسه این مطالعه مستند به یک کار پیمایشی و آماری دقیق نبوده چون بر فرض صحت این امر صرف وجود درصد بیشتری عفونت در یک منطقه اثبات نمیکنه عامل انحصاری عفونت چیست.
نکته آخر اینکه همه محصولات اعم از محصولات تراریخته یا غیرتراریخته‌ای اگر در مراحل تولید آنها از سموم شیمیایی به نحوی از انحا استفاده شده باشد دارای باقیمانده سموم خواهند بود. این موضوع امر جدیدی نیست و باید آن را موردی دانست یعنی هر محصولی شرایط خود را به لحاظ میزان نیاز به سموم دارد و این ربطی به اصل دانش تراریخته ندارد! باقیمانده سموم در هر محصولی بسته به نیاز آن ممکن است دارای سطح مجاز و سطح غیرمجاز باشد؛ اما نکته ای که وجود دارد این است که اولا اغلب محصولات تراریخته مقاوم به آفات مانند برنج تراریخته ایرانی اصولا سم شیمیایی حشره کش استفاده نمی شود و اصولا باقیمانده سموم ندارد! و ثانیا در مورد سایر محصولات تراریخته که متحمل به علف کش می‌شوند از سموم بسیار کمتر زیان آور مانند گلایفوسیت مصرف می‌شود تا سموم بیشتر زیان آور مانند ماچتی و رونستار که بعضا برای محصولات عادی به کار می‌رود و باقیمانده آنها خطرناک است.
بنابراین جریان هدفمند زیست‌فناوری هراسی تلاش دارد با مخلوط کردن حقیقت و دروغ جریان دانش و فناوری و تولید داخل را در کشور فلج کند. این جریان بدون ذکر اینکه برنج تراریخته اصولا فاقد بقایای سموم است در مورد پنبه‌ای که اصولا در ایران هم نداریم تبلیغ می‌کند که این محصول تراریخته دارای بقایای سموم است اما نمی‌گویند که بقایای سموم پنبه تراریخته خیلی خیلی کمتر از پنبه غیر تراریخته است و نوع سم باقیمانده هم بسیار بسیار کم خطر تر است. لازم است دوست دارای فناوری و پیشرفت کشور در انتشار این حقایق کمک کنند تا نیت فناوری هراسان آشکار شود.

نقش تولید محصولات تراریخته در بهبود سلامت، محیط زیست و اقتصادی کشاورزی

در آینده ای نزدیك، فراهم نمودن زمین برای كشاورزی و تهیه مواد غذایی و سایر نیازهای جمعیت در حال رشد، تنها با ویران نمودن نواحی طبیعی ارزشمند میسر می گردد. كاری كه هم اكنون نیز آغاز شده است. بی گمان این تغییرات نه تنها شالوده اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جهان را متزلزل می سازد، بلكه موجب تخریب محیط زیست نیز می گردد.بنابراین برای رفع فوری نیازهای كشاورزی پایدار در جهان، لازم است برنامه ریزی های جامعی انجام شده و در جهت رفع نیازهای روبه رشد جمعیت جهان با هدف حفاظت از منابع طبیعی تلاش شود. در این میان استفاده از فناوری مهندسی ژنتیك در كنار پیشرفت های مهم در سایر رشته ها ضروری است تا از این طریق تولید محصولات غذایی اصلی و كارایی تولید افزایش یابد، مشكلات زیست محیطی كاهش پیدا كند و دسترسی بیشتر كشاورزان خرده پا به غذا میسر شود.
اساساً مهندسی ژنتیك مواد غذایی، شامل ایجاد تغییر و تحولات هدفمند بر روی ژنوم گیاهان یا جانوران است. اكثر غذاهایی كه امروزه مصرف می شود یا خود تغییر ژنتیك یافته اند كه اصطلاحاً GM خوانده می شوند و یا شامل اجزاء مشتق از تكنولوژی اصلاح ژنتیك هستند. میلیاردها دلار از صادرات مواد خوراكی در آمریكا را فروش غلات و بذرهای اصلاح شده ژنتیكی تشكیل می دهند و در واقع بیشترین حامیان این تكنولوژی را بخش خصوصی، محققان، برخی مصرف كنندگان، كشاورزان آمریكایی و مراكز نظارتی تشكیل می دهند. طرفداران این تكنولوژی به طور خلاصه منافع زیر را برای آن برمی شمردند:
۱- افزایش میزان تولید غلات و محصولات كشاورزی 
۲- بهبود كیفیت مواد مغذی غذا 
۳- بهبود و طولانی نمودن زمان نگهداری 
۴-افزایش میزان پروتئین و كربوهیدراتهای مواد غذایی 
۵- اصلاح كیفیت چربی 
۶- بهبود وضعیت كیفی و كمی گوشت، شیر و احشام 
۷-استفاده از احشاء تغییر ژنتیك یافته جهت رشد اندامها برای پیوند زدن به بدن انسان
۸- افزایش آستانه عمل محصولات كشاورزی نسبت به تغییرات آب و هوا، بیماریها و آفات
۹- استفاده از گیاهان تراریخته به عنوان كارخانه بیولوژیكی تولید مواد خام برای مصارف صنعتی 
۱۰- كاربرد سازواره های تراریخته در تولید دارو، بازیافت و بازحذف مواد سمی
بیشترین سهم استفاده از روش های مهندسی ژنتیك در گیاهان ایجاد مقاومت های گوناگون در مقابل عوامل تنش زای زیستی است. كاهش سالیانه تولیدات كشاورزی در جهان به دلیل تنش های زیستی مثل هجوم حشرات، بیماریها و علفهای هرز مجموعاً به ۳۶ درصد می رسد. این در حالی است كه هزینه های هنگفتی نیز صرف خرید سموم شیمیایی در جهان می شود، به طوری كه در سال ۱۹۹۴ بازار فروش جهانی علفكش ها رقمی معادل ۸/۲۷ میلیارد دلار بوده است. پس از آن حشره كش ها با رقمی معادل ۱/۸ میلیارد دلار رتبه دوم فروش را در سطح جهان به خود اختصاص داده اند. از این رو می توان دریافت كه گیاهان تراریخته نه تنها با كاهش هزینه های مبارزه با آفات و بیماریها، بلكه با ایجاد نوعی كشاورزی پایدار می توانند سهم بسزایی در حفظ منابع تولید و محیط زیست داشته باشند.بازار جهانی فرآورده های گیاهی تراریخته در طی سالهای ۹۹-۱۹۹۵ به سرعت افزایش یافته است. به طوری كه فروش جهانی این گیاهان از ۷۵ میلیون دلار در سال ۱۹۹۵ به ۱۳/۲ میلیارد دلار در سال ۱۹۹۹ رسیده است و پیش بینی می شود كه این میزان تا سال ۲۰۱۰ به ۲۵ میلیارد دلار برسد.نگاهی گذرا به فهرست صفات منتقل شده به گیاه زراعی نشان می دهد كه بهره گیری از روش های مهندسی ژنتیك برای تولید محصولات كشاورزی، منافع زیادی برای مصرف كنندگان به دنبال خواهد داشت كه از بین آنها می توان به موارد زیر اشاره كرد:
۱- این قبیل فرآورده ها دارای آلودگی های كمتری نسبت به مواد آلی و انواع میكروب ها و سایر ریز سازواره ها هستند.
۲- این قبیل محصولات سالم ترند زیرا در تولید آنها از سموم حشره كش و قارچ كش استفاده نمی شود.
۳- برخی از این محصولات ارزش غذایی بیشتری دارند.
۴- احتمال دسترسی به غذای ارزانتر به دلیل كاهش هزینه های تولید بیشتر است.
* منافع مصرف كنندگان كه در آینده نزدیك با تولید فرآورده هایی با مشخصات زیر بیش از پیش تأمین خواهد شد:
۱- محصولاتی كه حاوی عناصر ریزمغذی و ویتامین های مورد نیاز انسان هستند مانند برنج حاوی آهن.
۲- محصولاتی كه موجب كنترل بیماریهای خوراكی و رایج می شوند.
۳- محصولاتی كه به عنوان واكسن های خوراكی مصرف می شوند.
۴- محصولاتی كه موجب كاهش مواد حساسیت زا و مسمومیت می شوند.
* شاید كشاورزان یكی از اولین گروه هایی هستند كه بیشتر منافع ناشی از مهندسی ژنتیك گیاهان زراعی نصیب آنها خواهد شد، زیرا:
۱- انعطاف بیشتری در عملیات زراعی در مراحل مختلف كاشت، داشت و برداشت گزینه های بیشتری برای انتخاب پیش رو خواهند داشت.
۲- مقاومت ذاتی و درونی ایجاد شده در گیاهان تراریخته موجب مصرف كمتر سموم شده و علاوه بر صرفه جویی در هزینه سم، سمپاشی، خطر مسمومیت ناشی از سموم دفع آفات نباتی را برای كشاورزان كاهش می دهد.
۳- در نهایت كشاورزی سودمندتر بوده و برای نسل جوان جذابیت بیشتری خواهد داشت.
منافع زیست محیطی
۱- عملكرد بیشتر محصولات زراعی، ضرورت تهاجم به كنج های اكولوژیك، جنگلها و اراضی حاشیه ای و تبدیل آنها به مزارع كم بازده را كاهش می دهد.
۲- امكان از بین بردن بقایای محصول قبلی توسط علف كش های زیست تخریب پذیر و كشت بذور مقاوم به علف كش، امكان كشت بدون سمپاشی را فراهم می كند.
۳- بهبود كیفیت آب شرب جلوگیری از آلودگی رودخانه ها به دلیل كاهش مصرف سموم دفع آفات نباتی.
۴- كاهش مسمومیت ناشی از سموم.
۵- افزایش تنوع ژنتیك به دلیل امكان ورود دوباره ارقامی كه به علت حساسیت به آفات و بیماریها حذف شده اند.با وجود نوپا بودن بیوتكنولوژی و مهندسی ژنتیك در سطح منطقه، ایران توانسته است با دستیابی به این فناوری در مدتی كوتاه جایگاه خوبی را در بین كشورهای منطقه به خود اختصاص دهد و هم اكنون توانسته است به عنوان نخستین دستاورد ملی، گیاه برنج تراریخته مقاوم به كرم ساقه خوار و پنبه تراریخته مقاوم به كرم غوزه تولید نماید، كه با كشت این گیاهان نه تنها نیازی به مصرف سم نیست و خود محصول پاكتر است، بلكه محیط هم پاك می شودو جمعیت موجودات مفید افزایش می یابد. از نظر اقتصادی نیز چون هزینه ای صرف خرید سم، استخدام سمپاش و آموزش كشاورزان برای نحوه استفاده از سموم نخواهد شد، هزینه تولید كاهش خواهد یافت.

منبع: همشهری

مراقب سلامت خود باشید: فروش محصولات ناسالم به نام ارگانیک صورت می‌گیرد

رئیس امور پژوهش و فناوری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور با بیان اینکه محصولات غیرارگانیک به نام ارگانیک و به ۳ برابر قیمت در ایران فروخته می‌شود گفت: دولت باید بر تولید، کیفیت و قیمت محصولات ارگانیک موجود در بازار نظارت کند.

وی افزود: انجمن ارگانیک ایران یک انجمن غیر علمی است و مسئولان این انجمن کارشان این است که بفروشند و بخرند و باید اذعان داشت که ما انجمن علمی ارگانیک نداریم و افراد علمی و مورد تایید جامعه علمی کشور در این انجمن حضور ندارند.

رئیس امور پژوهش و فناوری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور ادامه داد: مسئولان این انجمن، حرف‌هایی می زنند که برخی اظهارات آنها قابلیت پیگرد قانونی دارد.

عضوهیات علمی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی با بیان اینکه اگر کسی برای اخلال در بازار فناوری کشور اقدام کند باید جوابگوی حاکمیت باشد گفت: نباید فناوری (تراریخته یا دست کاری ژنتیکی شده) که کشور 20 تا 30 سال برای آن هزینه کرده است با اظهارات نابخردانه و فناوری هراسانه اشخاص زیر سوال رود و از آن محروم شود.

وی دادمه داد: اقداماتی از این دست (بر علیه محصولات تراریخته) مانع اقتصاد مقاومتی و سیاست‌های ابلاغی علم وفناوری رهبرمعظم انقلاب و اقتصاد دانش بنیان است.

رئیس سابق و عضو فعلی هیئت علمی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران با بیان اینکه ما ارگانیک را تایید می‌کنیم و برای آن جایگاه قائل هستیم، اما ارگانیکی که واقعی باشد گفت: افرادی در حال سوء بهره برداری از این حقیقت زیبا هستند و ما محصولی به نام برنج، گندم و مرغ ارگانیک نداریم.

وی گفت: دولت نباید دست این افراد را باز گذارد و باید بر تولید عرضه، کیفیت و قیمت محصولات ارگانیک موجود در بازار نظارت کند.

رئیس امور پژوهش و فناوری سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور تأکید کرد: ما مسئول جهانی ارگانیک نداریم و آن آقایی که به ایران آمده بود فقط یک شرکت خصوصی دارد و بدون هیچ نظارتی به ازای هر تاییدیه ارگانیک که می‌دهد، چند صد دلار پول می‌گیرد.

نقش تراریخته‌ها در سلامت و محیط زیست_بخش دوم

یکی از مشکلاتی که در گذشته در زمینه بهره برداری از گیاهان و محصولات کشاورزی و مرکبات و سایر مواد غذایی ضررهایی را ایجاد می کرد، حفظ و نگهداری از محصولات در انبارهای مربوطه بود که امروزه با استفاده از روش های نوین بیوتکنولوژی، انبارداری طولانی میسر شده و لذا با افزودن تاریخ مصرف مواد غذایی و کنسرو ها و انواع بسته بندی های مواد خوراکی، بیشتر می توان از محصولات استفاده مفید کرد.
با گزارش هایی که روزانه در اخبار علمی اعلام می شود کاملاً مشهود است که به دلیل تجاوز بشر به حریم محیط زیست و استفاده نابجا و غلط از زیستگاه های طبیعی، زیستگاه های بسیاری از انواع موجودات از بین رفته اند و بسیاری هم در معرض خطر نابودی هستند. تمام موارد یاد شده در کنار بسیاری از دلایل دیگر همگی منجر به اختلال در نظام طبیعی حیات می شوند و لذا جهت نگهداری جنگل ها، زیستگاه ها، گوناگونی گونه ها، پاکیزگی محیط، آب، خاک و برای حفظ حیات الزاماً باید مطمئن بود که مواد غذایی مورد نیاز در آینده در شرایطی بسیار مناسب با خاک و آب و محیط مناسب به دست می آیند و کمترین خطر و مشکلی آینده را تحریک خواهد کرد.در چنین شرایطی است که دستاوردهای علمی و پیشرفت هایی که در فناوری حاصل گشته است به کمک می آیند.
امروزه با استفاده از علوم مختلف از جمله بیوتکنولوژی و تغییرات ژنتیکی دانشمندان در تلاشند تا هر چه بیشتر از تاثیرات منفی که به هر دلیلی محیط زیست و سلامت کره زمین را تهدید می کند، بکاهند.یکی از مزیت هایی که استفاده از بیوتکنولوژی در حفظ سلامت محیط زیست دارد کاهش مصرف آفت کش ها است. با توجه به نیاز غذایی بشر، به دست آوردن محصولی سالم و مناسب از اهمیت ویژه یی برخوردار است.
کشاورزان و زارعین برای مبارزه با آفات و جلوگیری از تهاجم حشرات موذی به مزارع و حفظ سلامت گیاهان در مقابل بیماری های مختلف، به هر نحوی تلاش می کنند. یکی از روش های مبارزه با این مشکلات استفاده از طیف وسیعی از آفت کش هاست. مصرف این مواد، مشکلات و نگرانی هایی را در پی داشته است که از دیرباز ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده بود. چنین آفت کش ها و مواد دارویی مربوط به گیاهان از مواد شیمیایی و مواد سمی ساخته می شوند. همچنین با توجه به اینکه هدف اصلی در ساختن این مواد در واقع مقابله با آفت و بیماری های گیاهی است، کمتر به تاثیرات مصرف آن روی محیط توجه شده بود.
به دلیل پایداری و عدم تجزیه شدن سریع آفت کش ها و عدم بازگشت کامل شان به چرخه حیات، آسیب زیادی به محیط زیست و حیات موجودات وارد می کند. اکنون تلاش می شود با استفاده از فناوری های زیستی و علم ژنتیک با تغییرات ژنتیکی گیاهان را به برخی آفت ها، ویروس ها و بیماری های مختلف گیاهی مقاوم سازند. با دستیابی کامل و درست به چنین روشی دیگر نیاز نیست که از آفت کش های سمی و مختلف برای مقابله با بیماری ها استفاده کرد.
بنابراین امید است که در آینده یی نه چندان دور از آلودگی زیست محیطی که در راستای کشاورزی به محیط وارد می شود در امان بود.
✍🏻نازلی ستوده 

دارنده نوبل پزشکی: تبلیغات رسانه‌ها علیه تراریخته مغرضانه و دروغ است

پروفسور کریستین نوسلین ولهارد  مدیر مؤسسه توسعه بیولوژی ماکس پلانک  در توبینگن آلمان و برنده نوبل پزشکی (1995)، با تأکید بر غیرعلمی بودن ادعاهای رسانه‌ها در این باره می‌گوید: به اکثر آلمانی‌هایی که از مصرف محصولات تراریخته هراس دارند گفته شده با خوردن این محصولات ژن خاصی به بدن آنها منتقل خواهد شد. در حالی که این از نظر علمی کاملا غیرمنطقی است و هرگز ژنی از گوشت گاو یا گیاهان نتوانسته به ژنوم انسان داخل شود.

پروفسور کریستین نوسلین ولهارد  برنده نوبل پزشکی (1995)، با تأکید بر غیرعلمی بودن ادعاهای رسانه‌ها علیه تراریخته‌ها می‌گوید: منشأ ایجاد این هراس‌ها گروه‌های قدرتمندی  مانند حزب صلح سبز هستند. این گروه [که در بسیاری از کشورهای جهان نفوذ کرده است] متعصبانه و بدون توجه به همه ثمرات و مزیت‌های علمی که محصولات تراریخته در کشورهای مختلف جهان از خود نشان داده‌اند، زیست‌فناوری سبز را در عمل به یک تابوی اجتماعی بدل کرده است.  از حیث عملی عرصه برای دانشمندان زیست‌فناوری تنگ شده است و عملا دیگر هیچ جایی برای عملی کردن ایده‌ها و پژوهش‌های علمی دانشمندان زیست‌فناوری در آلمان وجود ندارد. مزارع آزمایشی به طور مستمر نابود می‌شود و کار مؤثری درباره آن انجام نمی‌گیرد. دانشگاه‌ها مجبورند دوره‌های آموزشی را به خاطر خشونت‌های گروه‌های ضد گیاهان تراریخته و نابودی مزارع آن لغو کنند. پی‌آمد این شیوه آن است که آلمان به طور استثنایی دانشمندان زیست‌فناوری خود را به دیگر کشورها کوچ می‌دهد چرا که در آلمان هیچ آینده‌ای برای آنها متصور نیست.

بخشی از کتاب «حمایت حقوقی از نوآوری‌های زیست‌فناوری» (صفحه 324ـ325)

نقش بیوتکنولوژی و تراریخته در سلامت و محیط زیست

افزایش جمعیت کره زمین و افزایش گرمای کره زمین از یک طرف و کم شدن تنوع و گوناگونی موجودات از طرفی دیگر، باعث شده است فشارهای زیادی به محیط زیست وارد آید. تا سال ۲۰۲۰ جمعیت کره زمین به ۸ میلیارد نفر می رسد. لذا تغذیه این جمعیت از دیدگاه تولید، توزیع و سالم رساندن به مصرف کننده مساله یی بسیار مهم و اساسی است و در صورتی که جهت برخورد با چنین وقایعی آینده نگری در کار نباشد حتماً مشکلات و مسائلی در پیش خواهند بود که فردا برای مقابله با آنها دیر است.
متاسفانه زمین های زراعی و جمعیت به طور یکسانی توزیع نشده اند. به عنوان مثال، چین فقط ۷ درصد از زمین های حاصلخیز کره زمین را داراست در صورتی که حدود ۲۰ تا ۲۵ درصد از جمعیت کره زمین در چین ساکنند. بنابراین حتی اگر از تمام این اراضی به بهترین روش و در بهترین شرایط استفاده شود، باز هم پاسخگوی نیاز غذایی این جمعیت نخواهد بود.
از آنجایی که همیشه نمی توان بهره برداری صد درصد را انتظار داشت و همچنین عوامل دیگری از جمله فرسایش خاک، کمبود آب، عدم حاصلخیزی خاک به دلیل نامساعد بودن شرایط محیطی، کمبود منابع تجدیدناپذیر و از طرف دیگر کم شدن جمعیت افرادی که مشتاق به کار بر روی زمین های زراعی هستند، لذا در آینده نه تنها برای چین بلکه برای تامین غذای ۸ میلیارد انسان ساکن بر روی کره زمین مشکلات زیادی در پیش خواهد بود.
از سوی دیگر منابع و معادن موجود در محیط زیست ثابت و دست نخورده نخواهند ماند و در طول زمان دچار دگرگونی ها و تغییراتی می شوند که می توان گفت بیشترشان به ضرر انسان و حتی خود محیط زیست است. ویران شدن صحراها و جنگل ها و مصرف مداوم زغال سنگ و نفت، همگی منجر به افزایش دی اکسیدکربن و در نتیجه بالا رفتن گرمای کره زمین می شوند. دانشمندان ثابت کرده اند که تا سال ۲۱۰۰ میانگین دمای کره زمین ۲ تا ۳ درجه سانتی گراد افزایش می یابد و در کنار آن نوسانات آب و هوایی نیز بیشتر خواهد شد. تغییرات آب و هوایی می تواند زمان بندی بارش ها را به طور اساسی تغییر دهد و همین امر باعث مهاجرت مردم و تغییر شغل و پیشه کشاورزان می شود. به علاوه، افزایش آلودگی های بشر، خود از جمله عواملی است که به مرور باعث فرسایش بیابان ها، زمین ها و صحراها می شود و از همه مهم تر مشکلاتی را در کمیت و کیفیت آب و دسترسی به آن ایجاد می کند که این امر حیات موجودات زنده را به خطر خواهد انداخت.
نداشتن تغذیه مناسب و کمبودهای غذایی باعث شده است بسیاری از بیماری ها در بین مردم مناطق محروم خصوصاً کشورهای آفریقایی و به ویژه در بین کودکان، به طور چشمگیری گسترش یابند. از جمله تلاش هایی که می توان در جهت حل این مشکل انجام داد این است که بتوان با حداقل امکانات و هزینه کمتر، بیشترین کمک و رسیدگی را در چنین مناطقی داشت. لذا با بهره گیری از فناوری های زیستی و علوم مختلف از جمله مهندسی ژنتیک، سعی می شود گیاهان را به گونه یی تغییر دهند که از نظر داشتن عناصر ضروری بدن، ویتامین ها و ارزش غذایی دارای بهترین و بیشترین ویژگی های لازم باشند.
✍🏻نازلی ستوده

تأثیر تولید بومی محصولات تراریخته در توسعه پایدار و کاهش فقر

يكي از مهمترين اهداف سياسي كشورهاي جهان افزايش امنيت غذايي است و بی شک جنگ های آینده جنگ بر سر غذا خواهد بود. با توجه به آنكه هزينه خريد مواد غذايي عمده معمولا نيمي از در آمد افرادي را كه زير خط فقر زندگي مي كنند به خود اختصاص مي دهد، ريشه كن کردن فقر به ابزارهاي سياسي و اقتصادي، اجتماعي گسترده اي نيازمند است. بدون شك اگر زیست فناوری گياهي با اهداف اجتماعي يا اقتصادي مناسبي به كار مي رفت مي توانست به نفع اقشار فقير جوامع روستايي و شهري باشد. تقويت ارتباط بين تحقيقات زیست فناوری كشاورزي بخش دولتي، تحقيقات مزرعه اي، افزايش مشاركت زارعين و ساير عوامل كليدي در دست يابي به كشاورزي پايدار و فرآيند توسعه روستايي از اهميت خاصي برخوردارند.

كاربرد زیست فناوری و استفاده از گیاهان تراریخته مي تواند مستقيما اثر مثبتي در كاهش فقر از طريق افزايش توليد غذا در واحد منابع به كار رفته و بهبود سلامتي انسان داشته باشد.در حالي كه زیست فناوری قادر به حل همه مشكلات مربوط به توليدات كشاورزي نيست ولي توانائي پاسخگويي به مشكلات خاصي همچون افزايش توليد گياه زراعي، افزايش تنوع گياهان زراعي، بهبود ارزش تغذيه اي مواد غذايي، كاهش اثرات زيست محيطي توليدات كشاورزي و افزايش رقابت در بازار را دارا است.

قبلا نشان داده شده است كه دانش ژنتيك توانايي كاهش فقر را دارا است. انقلاب سبز كه در سال 1960 شروع شد عمدتا به واسطه كشف يك ژن مسئول كوتاه شدن ارتفاع در گندم بود. دكتر نورمن بورلاگ  اين ژن را به تعداد زيادي از ارقام گندم جديد وارد کرد. اين ارقام باعث دوبرابر شدن توليد گندم در جهان شدند و وضعيت بعضي كشورها همچون هند را دگرگون ساختند، به طوري كه اين كشور از حالت قحطي زدگي به صادر كننده گندم تبديل شد. غذاي بيشتر با ارزش تغذيه اي بالاتر همواره نقشي مستقيم يا غيرمستقيم در كاهش فقر داشته است. اين محصولات باعث افزايش درآمد زارعين شده و قدرت خريد آنها را براي رفع نيازهايشان افزايش مي دهند. همچنين اين محصولات سلامتي انسان را به واسطه تغذيه بهتر بهبود مي بخشند. 

كاهش فقر چالشي بزرگ براي توسعه پايدار است. سازمان ملل در گزارش خود درباره قطعنامه 21، ريشه كن کردن فقر را به عنوان مهم ترين موضوع در توسعه پايدار براي آينده در نظر مي گيرد. فقر يك پديده چند بعدي است، ابعاد متفاوت فقر با همديگر تعامل كرده و يكديگر را تقويت مي کنند. بيماري به واسطه كاهش توليد و هزينه درمان بالا يكي از دلايلي است كه باعث فقر مي شود. نسل هاي آينده از نظر توليد غذا با خطر مواجه هستند. بشر به واسطه افزايش جمعيت و محدوديت در توسعه زمين هاي قابل كشت با چالش هاي جدي روبرو خواهد شد. براي مثال در آسيا، علي رغم انقلاب سبز و افزايش زياد توليد غذا در سي سال گذشته به خاطر محدوديت اين افزايش در حال حاضر و نيز ادامه رشد جمعيت، ممكن است سوء تغذيه بيشتري در آينده ايجاد شود. امروزه، سوء تغذيه مشكلي جدي در اين ناحيه شده است. در حدود يك پنجم جمعيت موجود در اين ناحيه دچار سوء تغذيه هستند. بررسي FAO در سال 1999 نشان داد كه از حدود 3000 ميليون هكتار زمين در آسيا، تنها 14 درصد آن قابل كشت بوده و 86 درصد بقيه داراي محدوديت هايي بوده و براي كشت محصول غيرقابل استفاده هستند. بنابراين، با توجه به محدود بودن زمين هاي زراعي و رشد دائمي جمعيت يا بايستي توليد غذا در واحد سطح افزايش يابد و يا زمين هايي را كه به علت محدوديت هاي متعدد در گذشته غيرقابل كشت بودند به زير كشت درآورد. مهندسي ژنتيك و محصولات تراریخته مي توانند به حل مشكلات ناشي از علف هاي هرز، آفات، خشكي و شوري كمك کند و راهگشای تامین امنیت غذایی و کاهش فقر باشد. امید است که به زودی و با استفاده از تولیدات پژوهشگران متعهد کشورمان شاهد تولید داخلی محصولات تراریخته پاک و حل معضلات کشاورزی و غذایی مردم کشورمان باشیم.

پیمان نوروزی - عضو هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه بذر چغندر قند

منبع: http://www.foodpress.ir/Post.aspx?ID=e801ef7c377b4a9483abd899fb221692

پاسخ یک متخصص به ادعای سرطان‌زا بودن تراریخته‌ها

 عبدالحسین طوطیایی| پژوهشگر کشاورزی‪-‬ یک خبرگزاری اصولگرا با آقای شیخی عضو هیئت علمی سابق سازمان تحقیقات کشاورزی مصاحبه‌ای را در 16/11/94 انعکاس داده است که در خور تامل بسیار است. ایشان در رابطه با مخالفت خود با محصولات تراریخته از هر دری سخن گفتند. اما هرگز اشاره نکردند دلایل علمی و فنی مخالفت با محصولات تراریخته بر اساس چه مستندات علمی است؟ از فرازهای حیرت انگیز این مصاحبه نکاتی به این شرح مورد اشاره قرار می‌گیرد:

"صاحبنظران علوم کشاورزی و تغذیه به اتفاق آراء باور دارند که تراریختگی موجب تخریب محیط زیست، ذخایر ژنتیکی بومی و مخرب امنیت غذایی یعنی رکن رکین امنیت ملی است، لذا این برنامه یک خیانت است و شورای امنیت ملی باید و موظف است ممانعت کند و بدون مجوز نباید چنین اقدامی صورت گیرد. وظیفه دولت فراهم کردن غذای سالم با تولید مواد غذایی سالم برای مردم است، اما دستکاری ژنتیک باعث افزایش سرطان و بیماری‌های زیادی می‌شود".اساسا آقای شیخی چگونه به خود اجازه می‌دهند که مواردی از " به اتفاق آراء" یا برچسب "خیانت" و آن‌ هم از جانب تمامی صاحبنظران، تعیین تکلیف برای شورای امنیت ملی با استفاده از واژه " باید" و " موظف است"، " تخریب محیط زیست " و نیز به نمایندگی از وزارت بهداشت و درمان "افزایش سرطان ناشی از استفاده از محصولات تراریخته است " را و آن‌ هم تنها در یک عبارت به کار ببرند؟ آیاچنین شیوه‌ای را می‌توان از فردی که با عناوین عضو هیئت علمی و استاد دانشگاه خود را معرفی می‌‌کند انتظار داشت؟ اگر بر فرض محال هم بپذیری احتجاجات احساسی ایشان در خصوص فناوری مهندسی ژنتیک گیاهی درست باشد (که قطعا نیست). چرا باید امثال ایشان در تریبون یک خبرگزاری رسمی از اتهام خیانت برای مخالفان فنی خود بهره بگیرد؟

اگر که در دیالوگ نظرات علمی در دنیا به گونه‌ای از برچسب‌های قضایی و احساسی مانند "خیانت" استفاده شود در پس هر همایش علمی و فنی باید دادرسی‌های قضایی و احکام مجازات مستقر کرد. ایشان در جایی از مصاحبه اضافه می‌نمایند که" اگر روغن تراریخته وارد می‌شود دولت مقصر است، بنابراین وظیفه قوه قضائیه است که جلو این خیانت بزرگ بخش دولتی، یا خصوصی را بگیرد یا اینکه چرا وزارت بهداشت و کشاورزی بازخواست نمی‌شوند؟ "

شگفتا از استاد دانشگاهی که از شدت اعتماد به خود در برابر چند وزارت خانه علمی و فنی و نیز کل دولت می‌ایستد و آنان را به خیانت بزرگ متهم می‌کند. چگونه ایشان با اتهام خیانت به قوه‌ای که از پشتوانه حمایتی اکثریت مردم برخوردار است تلاش می‌کند برای این مردم دل بسوزاند؟ استاد دانشگاه ما اما به یکباره از حوزه علمی به جایگاه قدسی قرآن کریم رجوع نموده و با قرائت خود اینگونه بهره می‌گیرد: "در قرآن هر جا که حلال ذکر شده، کلمه طیب هم‌آمده است و احتمالا طیبات یعنی همان چیزی که طبیعی، پاکیزه و سالم است و بشر در آن دخالت نکرده و آن را دستکاری نکرده است!" آیا چنین شیوه برداشت شخصی از این مرجع الهی و آن هم با به کار بردن کلمه " احتمالا " نوعی استفاده ابزاری و ناشیانه به شمار نمی‌آید؟ ایشان بر اساس چه توجیه و پایگاه فقهی به خود اجازه می‌دهند که محصولات تراریخته را یک‌جا حرام معرفی نمایند؟

اساسا اگر که آقای شیخی را به عنوان یگانه مرجع صاحبنظر در خصوص مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی گیاهی هم بپذیریم آیا باید به کلام دیگر نامبرده هم بهایی داده شود؟ آقای شیخی در این مسیر ادامه می‌دهد "در قرآن آمده هر فسادی در زمین ناشی از دستکاری این انسان عاصی است. دقت شود محصول تراریخته یا مستقیم غذای انسان می‌شود یا غیرمستقیم مثلاً دام می‌خورد و بعد انسان گوشت و لبن دام را می‌خورد. لذا هر نوعی از کشت تراریخته خطرناک است". بازهم‌ زهی شگفتی از چنین مونتاژی که مخالفت‌های ظاهرا فنی به طور ناشیانه با برداشت‌های دینی خود پوشانده می‌شود. راستی چرا ما باید انسانی را که خداوند نوید جانشینی‌اش را داده است تنها به تولید فساد منتسب کنیم؟ و با چه توجیهی به یکباره این برچسب فساد را روی محصولات تراریخته بزنیم؟ آیا نابودی 9میلیون هکتار جنگل و یک میلیون هکتار زمین زراعی فساد نیست؟ آیا

امثال این اساتید محترم هرگز در برابر چنین تباهی‌های بزرگی واکنش ازخود نشان داده اند؟ افسوس که محدودیت این نوشتار این امکان را فراهم نمی‌کند که به بدگمانی آقای شیخی که از عدم اعتماد به فرهیختگان جامعه ما حکایت می‌کند نیز بپردازیم؛ بدگمانی که از نمادهای مناسبات بین دو گروه غنی و فقیر در نیمه اول قرن بیستم و حتی گذشته تر بشمار می‌آمد. شاید که این بدگمانی در آن گذشته ازپدیده‌های سازنده برای جهان سوم به حساب می‌آمد. اما ایشان باید بپذیرند که چندین دهه از آن نماد‌ها سپری شده است.

در مجموع در زیر پوست مصاحبه آقای شیخی از بغضی جناحی و احساسی حکایت‌ها داشت. اما فروتنانه به اساتیدی مانند ایشان توصیه می‌کنم مخالفت‌های علمی و فنی را در چارچوبی متعارف و تنها در تریبون‌های علمی و فنی و به دور از احساس‌های جناحی و سوابق غیرعاطفی با اشخاص حقیقی انعکاس دهند. بدیهی است که ظرفیت آگاهی مردم کشورمان به گونه‌ای است که نگرانی‌های امثال ایشان برای دفاع یک تنه از منافع آنان را از بین خواهد برد.

منبع:

http://aftabeyazd.ir/28434-مصاحبه‌ای-احساسی-با-نمایی-علمی.html

 

سابقه کارشکنی علیه مهندسی ژنتیک

امریکا از دهه هفتاد به محدود کردن پژوهشهای ژنتیک در دیگر کشورها می‌اندیشیده است. این کشور در سال 1974 کیمته‌ای تشکیل داد که بر اساس مصوبه این کمیته مقرر شد کنفرانسی بین‌المللی تشکیل شده و به جهان اعلام شود «تا هنگامی که خطرات بالقوه دی.ان.ای نوترکیب بهتر شناخته نشده است... دانشمندان سراسر جهان در این حوزه آزمایشات را متوقف کنند.» این کنفرانس در سال 1975 در آسیلومار کالیفرنیا برگزار شد (The Asilomar Conference on Recombinant DNA) و خطوط راهنمایی را با همین هدف منتشر نمود. سالها بعد برخی دانشمندان به شدت نسبت به آسیب‌های جریان تبلیغاتی ناشی از کنفرانس مذکور ابراز عصبانیت کردند زیرا خلاف ادعاهای مطرح در کنفرانس برای ایشان ثابت شد. (Carl Mitcham, Responsibility and Technology, in: P.T. Durbin, Technology and Responsibility. Springer, 2013, p. 12)

غیرعلمی بودن ادعاها علیه تراریخته چگونه قابل تشخیص است؟

 جستجو در میان 'گزارش‌های ضد تراریخته نشان می‌دهد این موارد فاقد مستندات عینی و ذکری از منابع تخصصی است؛ برای نمونه بدون دلیل به مواردی چون امکان انتقال ژن گیاه به بدن انسان، ایجاد بیماری‌های عفونی، حساسیت‌های شدید پوستی، تضعیف دستگاه ایمنی بدن، سرطان‌زا بودن، ایجاد مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها، صدمه به مخاط به ویژه بویایی، تخریب پروتئین سلولی، عقیم شدن مردان، نابودی کشاورزان خرد، ایجاد ابر علف‌هرزها، کاهش تنوع زیستی، لزوم آزمایش محصول روی چند نسل و... اشاره می‌شود. هیچ یک از این موارد در یک ژورنال علمی و به صورت مستند درج نشده و همگی از طریق رسانه‌های جمعی منتشر می‌شوند.  هیچ گاه نمی‌توانید نام ژن عامل سرطان یا ژورنال تخصصی مستند این ادعا را در میان مطالبی که ادعای سرطان زا بودن یک محصول تراریخته را مطرح می‌کنند بیابید.

تلاش برخی ارگانهای غربی برای تعطیلی تراریخته در ایران

در شرایطی که غرب تلاش می‌کند پیشرفت ملت ایران را از طریق تحریم علمی و فناوری و اقتصادی کند یا متوقف کند، چه انگیزه‌ای موجب می‌شود برای نابودی هر گونه بهره‌برداری از محصولات تراریخته در ایران پیشنهاد همکاری دهد؟ تصویر زیر نامه ای است در این باره از اقای آندرئاس فریمولر مدیر کمپین مبارزه با مهندسی ژنتیک در خاورمیانه از حزب صلح سبز را به معاون وزیر کشاورزی وقت:

دکتر محسن‌پور: تراریخته ها موجب جلوگیری از سرطان می‌شوند

دکتر مطهره محسن پور، سرپرست بخش مهندسی ژنتیک و ایمنی زیستی پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی ایران در سمینار محصولات تراریخته در دانشگاه شهید باهنر گفت: مطالعات علمی صورت گرفته بر روی 312 گونه نشان داده که محصولات تراریخته می‎توانند ژن‎های مفید را وارد چرخه زیستی کرده و باعث افزایش تنوع زیستی شوند.

وی افزود: کشت محصولات تراریخته مقاوم به آفات و بیماری‌ها می‌تواند از مصرف سموم و آفت‌کش‌های مضر شیمیایی و در نتیجه بیماریهای جدید مانند سرطان جلوگیری کند.

وضعیت محصولات تراریخته در انتهاي سال 2014

 

1. سال 2014، نوزدهمین سال تجاريسازي موفق محصولات تراریخته بود. محصولات تراریخته براي اولین بار درسال 1996 کشت شدند و تاکنون 1٫8 میلیارد هکتار از اراضی باموفقیت زیر کشت محصولات تراریخته رفتهاند که رکورد بیسابقهاي است. این سطح تقریباً 80 درصد بیش از کل زمینهاي قابل کشت کشور چین یا ایالات متحده آمریکا است. محصولات تراریخته درسال 2014 در 28 کشور جهان کشت شدند. سطح زیر کشت این نوع محصولات ازسال 1996 تاکنون بیش از صد برابر شده و از 1٫7 ملیون هکتار در سال 1996 به 181٫5 ملیون هکتار در سال 2014 رسیده است. افزایش سطح زیر کشت محصولات تراریخته در سال 2014 نسبت به سال قبل، 6٫3 ملیون هکتار بود. در حالی که در سال 2013، نسبت به سال 2012 این رقم 5 ملیون هکتار افزایش داشت که معادل 3 تا 4 درصد رشد سالانه است. افزایش صدبرابري محصولات تراریخته نشان میدهد که این محصولات، به دلیل مزایایی که داشتهاند، سریعترین فناوري پذیرفته شده در ادوار اخیر بودهاند. تعداد کشورهایی که محصولات تراریخته تولید کردهاند بیش از چهار برابر شده است و از 6 کشور در سال 1996 به 28 کشور در سال 2014، یکی بیشتر از سال 2013 رسیده است.

2. تعداد کشاورزانی که محصولات تراریخته کشت میکنند. در سال 18 ،2014 ملیون کشاورز، که90 درصد آنهاخردهکشاورزان فقیر بودند، 181 ملیون هکتار را در 28 کشور زیر کشت محصولات تراریخته بردند. کشاورزان دراجتناب از شرایط ریسک تبحر دارند وبهرهوري را از طریق کشت بیشتر در زمینهاي خود (محدود کردن کشت محصولات زراعی به همان 1٫5 میلیارد هکتار زمینه‌اي مزروعی و درنتیجه حفظ جنگلها وتنوع زیستی) بهبود میبخشند. در سال 7٫1 ،2014 میلیون کشاورز خرده‌پا در چین و 7٫7 ملیون کشاورز دیگر در هند بیش از 15 ملیون هکتار را به انتخاب خود و به دلیل مزایاي قابل توجه آن، به زیر کشت پنبه تراریخته بردند. در همین سال در فیلیپین نیز، 415 هزار کشاورز خردهپا از مزایاي ذرت تراریخته استفاده کردند.

3. بادمجان تراریخته، براي اولینبار و به دلیل حمایت دولت، در بنگلادش، تجاري سازي شد. بنگلادش، کشوري کوچک و فقیر با جمعیت 150 ملیون نفري، مجوز کشت بادمجان تراریخته را در 30 اکتبر 2013 صادر کرد و کمتر از 100 روز بعد از صدور مجوز، در روز 22 ژانویه 2014 خرده کشاورزان، بادمجان تراریخته را کاشتند. این موفقیت بزرگ بدون حمایت قوي دولت و به ویژه از طرف وزیر کشاورزي ماتیا چادوري، به دست نمیآمد. این تجربه سرمشق مناسبی براي کشورهاي فقیر و کوچک است. اکنون بنگلادش در حال انجام آزمایشات مزرعهاي برروي سیب زمینی تراریخته و پیگیري وضعیت پنبه و برنج تراریخته است.

4. برخی از محصولات تراریخته جدید به تازگی مجوز کشت دریافت کردهاند که شامل مواد غذایی اصلی مانند سیب زمینی در آمریکا و بادمجان در بنگلادش است. در سال 2014، ایالات متحده آمریکا مجوز کشت دو محصول تراریخته را صادر کرد: سیب زمینی تراریخته با نام تجاري سیب زمینی Innate که یک محصول غذایی اصلی و حاوي مقادیر کمتر اکریلآمید است. این ترکیب یک ماده بالقوه سرطان‌زاست. ضایعات این سیب زمینی به دلیل مقاومت درمقابل بیماري بلایت سیب زمینی نیز کمتر است. محصول دیگر، یونجه KK179 با نام تجاري HarvXtar بود که عملکرد و قابلیت هضم آن بیشتر است (یونجه یک محصول مهم علوفهاي در سطح جهان است). اندونزي مجوز کشت نوعی نیشکر مقاوم به خشکی را صادر کرد. برزیل مجوز کشت سویاي متحمل به علفکش با نام تجاري Cultivance و نوعی لوبیاي تراریخته مقاوم به ویروس را که در برزیل تولید شده است صادر کرد که در سال 2016 آماده کشت خواهند بود. ویتنام براي اولینبار در سال 2014 مجوز کشت ذرت تراریخته (متحمل به علفکش و مقاوم به آفات) را صادر کرد. علاوه بر محصولات غذایی تراریخته موجودي که فایده مستقیم براي مصرفکنندگان دارند (ذرت سفید در آفریقاي جنوبی، چغندرقند و ذرت شیرین در ایالات متحده و کانادا، و پاپایا و کدو در ایالات متحده آمریکا) محصولات تراریخته جدیدي نیز که به طور مستقیم به مصرف انسان میرسند شامل بادمجان در بنگلادش و سیب زمینی در ایالات متحده آمریکا هستند. سیب زمینی چهارمین ماده غذایی اصلی در جهان است و میتواند بر امنیت غذایی در کشورهایی مانند چین (باسطح زیر کشت 6 ملیون هکتار براي سیب زمینی)، هند (2 ملیون هکتار) و اتحادیه اروپا (تقریباً 2 ملیون هکتار)، مؤثر باشد.

5. پنج کشور برتر تولیدکننده محصولات تراریخته. آمریکا همچنان با 73٫1 ملیون هکتار سطح زیر کشت (40 درصد سطح زیر کشت جهانی محصولات تراریخته) با بیش از 90 درصد پذیرش براي محصولات اساسی شامل ذرت (93 درصد پذیرش)، سویا (94 درصد) و پنبه (96 درصد)، حائز رتبه برتر بود. برزیل براي پنجمین سال متوالی افزایش سالانه سطح زیر کشت را داشت و با 1٫9 ملیون هکتار سطح زیر کشت محصولات تراریخته بعد از آمریکا، با 3 ملیون هکتار سطح زیر کشت این محصولات، در رتبه دوم قرار گرفت. قابل توجه اینکه، برزیل بعد از کشت سویاي تراریخته داراي دو صفت همزمان تحمل به علفکش و مقاوم به آفات امسال نیز براي دومین سال پیاپی 5٫2 میلیون هکتار را به کشت این محصول اختصاص داد. آرژانتین مقام سومی خود را، با کاهش ناچیز از 24٫4 هکتار در سال 2013 به 24٫3 هکتار در سال 2014، حفظ کرد. هند با داشتن 11٫6 ملیون هکتار سطح زیر کشت پنبه تراریخته (11ملیون هکتار در سال 2013) و 95 درصد پذیرش مقام چهارم را داشت. پنجمین کشور برتر کانادا بود که 19٫6 ملیون هکتار از زمینهاي خود را زیر کشت کلزاي تراریخته برد. نود و پنج درصد کلزا در کانادا تراریخته است. روي هم رفته در سال 2014 پنج کشور برتر جهان در زمینه کشت گیاهان تراریخته، بیشتر از 10 ملیون هکتار را به کشت این گیاهان اختصاص دادند که پایهاي گسترده و مستحکم براي توسعه پایدار در آینده خواهد بود.

6. سطح زیر کشت اولین ذرت تراریخته مقاوم به خشکی که در سال 2013 در ایالات متحده کشت شد در سال 2014 به بیش از پنج برابر افزایش پیدا کرد. سطح زیر کشت ذرت تراریخته مقاوم با نام تجاري DroughtGuard که براي اولینبار در سال 2013 در آمریکا کشت شده بود به بیش از5٫5 برابر افزایش یافت و از 50000 هکتار در سال 2013 به 275000 هکتار در سال 2014 رسید. این حقیقت بازتابی از پذیرش این محصول در میان کشاورزان بود. همین محصول با هدف کمک به تولید ذرت متحمل به خشکی در برخی کشورهاي منتخب آفریقایی تا سال 2017، به یک تیم مشترك دولتی ـ خصوصی به نام پروژه ذرت متحمل به کمآبی براي آفریقا (WEMA) اهدا شد.

7. وضعیت محصولات تراریخته در آفریقا. توسعه کشت محصولات تراریخته در این قاره با کشور آفریقاي جنوبی ادامه یافت. اما، بیشتر به دلیل خشکی، سطح زیر کشت گیاهان تراریخته در این کشور با اندکی کاهش به 2٫7 ملیون هکتار رسید. سطح زیر کشت پنبه تراریخته در کشور سودان50 درصد افزایش یافت. کشور بورکینافاسو به دلیل خشکی نتوانست مساحتی بیش از نیم ملیون هکتار را زیر کشت محصولات تراریخته ببرد. هفت کشور (کامرون، مصر، غنا، کنیا، مالاوي، نیجریه و اوگاندا) آزمایشات مزرعه‌اي بر روي محصولات فراموش شده و مناسب کشت توسط کشاورزان کم بنیه را انجام دادند که مرحله پیش از تصویب براي تجاريسازي است. نکته مهم این است که براساس برنامه‌ریزي پروژه WEMA قرار است که اولین ذرت تراریخته مقاوم به خشکی و مقاوم به آفات، در سال 2017 در آفریقاي جنوبی رهاسازي شود. فقدان مقررات نظارتی مناسب، دانش‌بنیان و از نظر زمان و هزینه به صرفه، همچنان محدودیت اصلی پذیرش محصولات تراریخته است. براي استفاده از فواید این فناوري توسط کشورهاي کوچک و فقیر در حال توسعه، به مقررات نظارتی اطمینان‌بخش و جدي که در عین حال طاقت فرسا و سخت نباشند نیاز است.

8. وضعیت محصولات تراریخته در کشورهاي عضو اتحادیه اروپا. پنج کشور عضو اتحادیه اروپا به کشت محصولات تراریخته در سطح 143٫016 هکتار ادامه دادند که نسبت به سال 2013 سه درصد کاهش یافته بود. اسپانیا با کشت 131٫538 هکتار ذرت تراریخته کشور پیشتاز بود که 3 درصد نسبت به سال 2013 کاهش داشت اما رکورد پذیرش 31٫6 درصد را به خود اختصاص داد. به‌طور خلاصه، کشت گیاهان تراریخته، کمی افزایش در سه کشور عضو اتحادیه اروپا و کمی کاهش در دو کشور دیگر داشت که دلیل آن کاهش کشت ذرت و تشریفات اداري بود.

9. مزایاي محصولات تراریخته. نتایج یک تحلیل متا که در سال 2014 در سطح جهان انجام شد، مزایاي چشمگیر بسیاري را در طی بیست سال گذشته براي محصولات تراریخته برشمرده است. همچنین در یک بررسی مشابه که طی 147 مطالعه در بیست سال گذشته انجام شد، نشان داده شد که پذیرش فناوري محصولات تراریخته باعث کاهش مصرف حشره کشهاي شیمیایی تا 37 درصد، افزایش عملکرد محصولات زراعی تا 22 درصد و افزایش سود کشاورزها تا 68 درصد شده است. این یافته ها نتایج ثابت مطالعات تحلیل متاي قبلی را تأیید میکنند. آخرین دادهها، مربوط به سالهاي 1996 تا 2013، نشان میدهد که محصولات تراریخته از راههاي زیر به امنیت غذایی، توسعه پایدار و تغییر اقلیم و محیط زیست کمک کردهاند: افزایش تولیدات زراعی به ارزش 133 میلیارد دلار، تأمین محیط زیست بهتر با کاهش مصرف تقریباً 500 ملیون کیلوگرم ماده مؤثر حشره کشهاي شیمیایی از سال 1996 تا 2012 به نحوي که تنها در سال 2013 به تنهایی باعث کاهش انتشار گاز CO2 تا 28 میلیارد کیلوگرم شد که معادل خروج 12٫4 ملیون خودرو از جاده ها به مدت یک سال بود، حفظ تنوع زیستی از طریق صرفه جویی در کشت 132 ملیون هکتار زمین از 1996 تا 2013 و کمک به رفع فقر از طریق کمک به بیش از 16٫5 ملیون کشاورز خردهپا و بیش از 65 ملیون نفر از خانواده هاي تحت پوشش این کشاورزان که جزء فقیرترین مردم جهان محسوب میشوند. اگرچه امروزه استفاده از محصولات تراریخته به عنوان یک ضرورت تلقی میشود، اما انجام عملیات زراعی خوب از جمله تناوب و مدیریت مقاومت براي این محصولات، همچون محصولات غیرتراریخته ضروري است.

10. باتوجه به اینکه درصد بالایی (90 تا 100 درصد) از محصولاتی که نوع تراریخته آن در بازار تجاري وجود دارند تراریخته هستند، پیش‌بینی میشود که آهنگ گسترش سطح زیر کشت این محصولات در کشورهاي صنعتی و کشورهاي در حال توسعه کند شود زیرا فضایی براي گسترش آنها باقی نمانده است. محصولات تراریخته در راه ارائه و تجاري‌سازي مشتمل بر محصولات تراریخته جدیدي فراوانی است که در صورت صدور مجوز رهاسازي و کشت تا 5 سال آینده میتواند در دسترس قرار گیرد. فهرستی از 70 محصول بالقوه براي تولید در گزارش تفصیلیتر ارائه شده است که شامل تعداد زیادي از محصولات جدید و ویژگیهاي جدید، محصولاتی با روشهاي مقابله با آفات و بیماريها و مقاومت به علفکشها است. پروژه برنج طلایی با انجام آزمایشات مزرعهاي در حال پیشرفت است.

کشورهاي بنگلادش، اندونزي و هند نیز در حال انجام آزمایشات مزرعه اي بر روي سیب زمینی هاي مقاوم به بیماري بلایت هستند. در ایالات متحده آمریکا شرکت Simplot براي تولید تجاري سیب زمینی Innate که به بیماري بلایت مقاومتر است درخواست صدور مجوز کردهاست. محصولات کم بازده، به ویژه در آفریقا، شامل موزهاي غنی شده و لوبیا چشم بلبلی مقاوم به حشرات به نظر امیدوارکننده هستند. همکاري دولت و بخش خصوصی در گسترش و تحویل محصولات داراي مجوز نسبتاً موفق بوده است. چهار مطالعه موردي در قالب این نوع همکاري که تعداد زیادي از محصولات و صفات مختلف را در سه قاره جنوبی نشان میدهند در گزارش تفصیلی مروري شرح داده شده اند.

منبع: 

https://www.isaaa.org/resources/publications/briefs/49/toptenfacts/pdf/B49-Top10Facts-Farsi.pdf

پنبه تراریخته بی‌نیاز از سم و بازدهی هفت برابر

 

دکتر بهزاد قره‌ياضي اعلام کرد سال گذشته براي اولين بار آزمايشات مزرعه‌اي براي توليد محصول پنبه تراريخته آغاز شد گفت: اميدواريم بتوانيم امسال اولين محصول پنبه تراريخته را نيز تجاري سازي کرده و به بازار عرضه کنيم.

پنبه تراريخته مقاوم به کم آبي و مقاوم در برابر آفات است و همچنين پنج تا هفت برابر محصول بيشتري توليد مي‌کند. 

امروز انطباقي ميان محصولات بيوتکنولوژي و ارگانيک بوجود امده است گفت: در بيوتکنولوژي تلاش مي کنيم عالوه بر اينکه از سمي استفاده نمي‌کنيم، محصول خوبي هم برداشت کنيم به گونه ‌اي که از نظر اقتصادي هم بصرفه باشد. 
 
زيست فناوري کاربردهاي مختلفي دارد که از جمله آن مي توان به حوزه کشاورزي اشاره کرد. به عنوان مثال در بخش کشاورزي موفق شديم با خالص سازي جلبک‌هاي موجود در درياچه اروميه، بتاکاروتن استخراج کنيم که در تغذيه دام، انسان و توليد لوازم آرايشي کاربرد دارد. 

برنج تراریخته و اهمیت ان

برنج یکی از منابع اصلی تامین غذا می باشد،‫زیرا بخش مهمی از رژیم غذای ی نزدیک به‫2 میلیارد نفر مردم دنیا است.تنها راهکار ممکن، افزایش تولید در واحد ‫سطح از جمله استفاده از علوم و تکنولوژی ‫جدید جهت رفع موانع موجود است.‫‪یکی از موانع عظیم سد راه افزایش تولید در واحد سطح مسئله ‫خسارت ناشی از حمله ی افات و بیماری های گیاهی است. ساقه خوارها و برگ خوارها از افات اصلی ‫برنج می باشند.استفاده از عوامل بیولوژیک متفاوت مانند ‫باکتری ‪Bacillus thuringinsisجایگزین سموم شیمیائی شده است.از مهمترین و کاربردی ترین موارد استفاده از مهندسی ژنتیک ‫در کشاورزی تراریزش و تولید گیاهان تراریخته می باشد.

‫ ‫گیاه تراریخته چیست؟

گیاهانی که از طریق مهندسی ژنتیک و با انتقال ژن به گیاه تولید می شوند.دارای صفات جدید و تغییر یافته ای هستند که می توانند قابلیت ‫مقابله با افات را به صورت بالقوه داشته باشند.

‫از محصوالت مهندسی شده می توان به پنبه، ذرت، سیب زمینی، سویا، کلزا، برنج، گوجه

‫ً‫فرنگی و اخیرا به یونجه اصلاح شده ژنتیکی اشاره کرد که با اهداف متفاوتی تولید شده اند.

  ‫دلیل نیاز به تولید گیاه تراریخته

 مقاومت به افات

‫مقاومت به تنش های محیطی:سرما، گرما،خشکی و شوری و ...

‫مقاومت به بیماری های گیاهی

‫افزایش تولید محصوالت غذای ی با بهره وری بیشتر اب و‫فرسایش کمتر خاک و ...

  ‫برنج تراریخته و هدف از تولید ان

مهمترین عامل محدودکننده ی کشت برنج در دنیا و خصوصا ایران، حمله ی کرم ساقه‫خوار برنج است ‫که باعث خسارات جبران ناپذیری می شود.

‫‪ برنج تراریخته ‪ Btبا روش مهندسی ژنتیک به نحوی تولید شده که نوعی پروتئین به نام

 Cry 1Abدر برگها و ساقه های ان تولید می شود که موجب مصونیت کامل این‫برنج در مقابل حمله افات از جمله کرم ساقه خوار برنج می گردد.

‫برنج تراریخته ی طارم مولائی ی اولین دستاورد دانشمندان ایرانی و اولین برنج تراریخته ی رهاسازی شده در‫جهان است.در سال 4002 ایران نیز وارد کلوپ کشورهای تولیدکننده گیاهان تراریخته شد. 

 ‫باکتری‪  Btو استفاده از ان

 Bt  یک باکتری بیماری زا در حشرات است که عنصر فعال برخی حشره کش ها را تشکیل می دهد و با تولید ‫اسپور در اسپورانژیوم صرفا در حشرات تولید بلورهای سمی می کند.

  

‫انواع برنج تراریخته

 برنج ‪ Btمقاوم به 4 افت حشره ای

برنج 12‪ Xaمقاوم به ‪ blightباک تریای ی

برنج طلائی

برنج حاوی میزان بالای اهن ‪(Ferritin indica )

برنج مقاوم به شوری

  

‫

 فواید برنج تراریخته

‫1( کاهش سموم مصرفی و صرفه جوی ی در هزینه های خرید سم، سمپاش و سمپاشی)

‫2( کاهش مصرف سم، موجب حفاظت از محیط زیست و جلوگیری از، از بین بردن حشرات مفید از‫جمله زنبور عسل و ک فشدوزک ها، ابزیان و سایر جانوران مفید مزارع برنج می گردد.)

‫3( افزایش 02 درصدی محصول برنج تراریخته نسبت به غیرتراریخته)

‫4( محصول نهای ی برنج تراریخته در مقایسه با مشابه سنتی ان سالم تر است.)

5( کشت گیاهان تراریخته باعث کنترل بهتر علف های هرز و کاهش اثرات بد علف کش ها می‫شود.)

‫6( انتقال ژن مورد نظر به سایر واریته های پرمحصول که در صورت تولید انبوه تحولی عظیم ‫در خودکفائی ایجاد می گردد.)

‫7( تولید برنج تراریخته ای که ابیاری مشابه با گندم و سایر غلات داشته باشد.)

‫8( برتری های تغذیه ای حاوی بتاکاروتن و اهن بیشتر)

 

بازتاب وسیع تولید اولین برنج تراریخته جهان توسط‌ ایران

پایگاه Agrifood awareness استرالیا: ایران رهبریت بیوتکنولوژی برنج جهان را در دست می‌گیرد.

برنج تراریخته (یا مهندسی ژنتیک شده) اولین محصول تراریخته است که در ایران به زیرکشت رفته و به تولید انبوه رسیده است. با توجه به اینکه این محصول در عین حال اولین محصول تراریخته تولیدشده در کشورهای مسلمان و کشورهای منطقه بوده و اولین برنج تراریخته جهان نیز می‌باشد خبر تولید آن بازتاب گسترده‌ای در مطبوعات و سایت‌های خبری جهان داشته است.

در دولت سابق (جناب آقای خاتمی) به جز رئیس سازمان حفاظت از محیط‌زیست وقت، از تولید محصولات تراریخته و به ویژه برنج تراریخته حمایت بی‌چندوچونی صورت می‌گرفت. معاون اول رئیس جمهور، وزرای بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، جهاد کشاورزی، علوم تحقیقات و فناوری، انجمنهای علمی ذیربط دانشگاهیان و دانش‌پژوهان ضمن حمایت از تولید برنج تراریخته، آن را دستاورد علمی بزرگی برای ایران قلمداد می‌کردند. هیئت وزیران دولت هشتم توسعه کشت محصولات تراریخته به میزان نیم درصد سطح کشت جهانی گیاهان تراریخته (90 میلیون هکتار در سال 2005 میلادی ) را طی سند ملی زیست‌فناوری به تصویب رساند.

در دولت نهم نیز رئیس جمهور خواستار "عدم توقف کار" حتی "در صورت وجود شبهه ایمنی در مورد پاره‌ای از محصولات تراریخته" شدند. اما وزارت جهاد کشاورزی با وجود ادامه واردات غیررسمی و رسمی محصولات تراریخته از خارج، کشت برنج تراریخته داخلی را متوقف و بذور حاصل را تحت قفل و زنجیر و پلمب و پژوهشگران این دستاورد برتر علمی را مورد بی‌مهری قرار داده است. وضعیت کشت محصولات تراریخته در دنیا و ایران، جایگاه این محصولات در سند ملی زیست‌فناوری و بازتاب خبر تولید برنج تراریخته در رسانه‌های عمومی ایران و جهان در این گزارش ارائه شده است.

دانلود فایل گزارش

برنج تراریخته

وزارت بهداشت: تراریخته‌ها سلامت هستند

مدیر کل نظارت و ارزیابی فرآورده های خوراکی، آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو خبر داد:

90 درصد سویا و روغن دنیا تراریخته است و گونه های محصولات تراریخته سلامت هستند 

مدیر کل نظارت و ارزیابی فرآورده های خوراکی، آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو گفت: تمامی گونه هایی که در محصولات تراریخته استفاده می شود تمام مراحل کنترل سلامتی طی شده و تغییر خاصی را ایجاد نکرده است و از لحاظ سلامتی مشکلی ندارند.

  به گزارش ایانا، بهروز جنت، مدیر کل نظارت و ارزیابی فرآورده های خوراکی، آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری سازمان غذا و داروی وزارت بهداشت گفت: محصولات تراریخته یک موضوع بین المللی است که موافقان و مخالفانی دارد که دو دیدگاه متفاوت در بین این دو گروه نیز وجود دارد.

وی افزود: این دو دیدگاه شامل زیست محیطی و سلامتی انسان است و نگاه وزارت بهداشت به "سلامتی "در این موضوع است.

جنت خاطر نشان کرد: سازمان حفاظت محیط زیست نیز نگاه زیست محیطی دارد، به خاطر اینکه ممکن است یک ماده ای از لحاظ سلامتی مشکلی نداشته باشد، ولی از لحاظ زیست محیطی به دلایلی مشکل داشته باشد که به خاطر این موضوعات بحث های موافق و مخالف وجود دارد.

وی اظهار داشت: تمامی موضوع ها در محصولات تراریخته به دقت بررسی می شود.

مدیر کل نظارت و ارزیابی فرآورده های خوراکی، آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو در ادامه گفتگو با پایگاه خبری سازمان یاد شده گفت: در بازار دنیا چیزی که وجود دارد و همه کشورها از آن استفاده می کنند به عنوان مثال، 90  درصد سویا و روغن در تمام دنیا تراریخته است و همچنین در ذرت، اما در بقیه محصولات تفاوت دارد و به صورت کشور به کشور است، به عنوان مثال پنبه در بعضی کشورها گونه های تراریخته ای باشد که مقاوم به یک بیماری خاص یا حشره و آفت خاص باشد، ولی در کشور ما در مواد غذایی که به نوعی در دنیا استفاده می شود، به محصولاتی مجوز ورود می دهیم که کنترل شده و تایید مصرف در طولانی مدت در اکثر کشورها را داشته باشد.

  جنت گفت: تمامی گونه هایی که در محصولات تراریخته استفاده می شود، تمام مراحل کنترل سلامتی طی شده و تغییر خاصی را ایجاد نکرده است و از لحاظ سلامتی مشکلی ندارند.

زیست‌شناس برنده نوبل از ضرورت تولید تراریخته ها می‌گوید.

نورمن ارنست بورلاگ (Norman Ernest Borlaug)  زیست‌شناس برنده جایزه نوبل و پدر انقلاب سبز در کشاورزی معتقد است تولید محصولات تراریخته ضمن افزایش عملکرد، مصرف آفت‌کش‌ها و فرسایش خاک را کاهش داده است و موجب شده است مزایای بیوتکنولوژی و زیست‌فناوری به اثبات برسد. وی مشکل کنونی را عدم شجاعت کشورها برای پذیرش این واقعیت می‌داند. چون افراط گرایان مدعی حمایت از محیط زیست که مطالبی غیرعلمی را دنبال می‌کنند بسیار گزنده عمل می‌کنند. وی معتقد است محصولات تراریخته هم برای رفع نیازها و هم برای کاهش آسیب به محیط زیست ضروری هستند.

 

رئیس پژوهشکده باغبانی دانشگاه باهنرکرمان: تولید محصولات تراریخته یک ضرورت است

قاسم محمدی نژاد رئیس پژوهشکده باغبانی دانشگاه باهنر کرمان گفت طبق گزارشات سازمان بهداشت جهانی، هیچ شواهدی مبنی بر ناسالم بود این محصولات وجود ندارد و وزارت بهداشت و درمان کشور نیز هیچ حکمی مبنی بر عدم سلامت محصولات تراریخته صادر نکرده است.

به گزارش خبرگزاری مهر، سمینار محصولات تراریخته به همت پژوهشکده باغبانی دانشگاه شهید باهنر و با همکاری انجمن علمی مهندسی باغبانی، امروز چهارشنبه ۵ اسفندماه ۹۴، در محل تالار صبا برگزار شد.

قاسم محمدی نژاد، در رابطه با هدف برگزاری این سمینار علمی گفت: در شرایط کنونی اخبار ضد و نقیضی در رابطه با سلامت یا عدم سلامت محصولات تراریخته به گوش می رسد. وظیفه خود دانستیم تا به عنوان متخصصین و محققین این حوزه، حقایق را بر اساس مستندات علمی بازگو کنیم.

وی افزود: حقیقت امر این است که تکنولوژی تولید محصولات تراریخته کلید دستیابی به امنیت غذایی است. طبق گزارشات سازمان بهداشت جهانی، هیچ شواهدی مبنی بر ناسالم بود این محصولات وجود ندارد و وزارت بهداشت و درمان کشور نیز هیچ حکمی مبنی بر عدم سلامت محصولات تراریخته صادر نکرده است.

رئیس پژوهشکده باغبانی دانشگاه باهنرکرمان با توضیح وضعیت نامساعد آب و خاک در ایران برای کشاورزی، استفاده از فناوری های نوین را تنها امید رسیدن به امنیت غذایی در کشور دانست و گفت: با توجه به سیاست های اقتصاد مقاومتی، افزایش جمعیت کشور، تغییر اقلیم و ضرورت دستیابی به محصول در کمترین زمان ممکن، استفاده از محصولات تراریخته ضروری است.

وی با ابراز امیدواری از افزایش تولید داخلی محصولات تراریخته و کاهش واردات این محصول، از دانشجویان تقاضا کرد اخبار و شایعات رسانه ها را ملاک قرار ندهند و با استناد به دستاوردهای علمی، روشنگری را از خانواده های خود آغاز کنند.

افسانه محکمی، عضو هیئت علمی دانشگاه شهید باهنر و دبیر علمی سمینار نیز با تأکید بر اطلاع رسانی و رفع ابهامات در زمینه محصولات تراریخته، در مورد روند تولید این محصولات، سلامت آن و نیز خدمات این تکنولوژی به جامعه بشری سخنان خود را ادامه داد.

وی با اشاره به تاریخچه علم انتقال اطلاعات ژنیتکی، کاهش زمان اصلاح یک صفت، جلوگیری از انتقال همزمان صفات ناخواسته و رفع محدودیت انتقال ژن از گونه هایی با سازگاری جنسی را از مزایای این علم عنوان کرد و اطلاعاتی را در مورد ماهیت ژن، تغییر ژنتیک و راه های انتقال ژن، مراحل بررسی، ارزیابی و صدور مجوز کشت و تولید انبوه محصولات تراریخته ارائه داد.

مهندسی ژنتیک در خدمت سلامت انسان ها، تولید پروتئین های نوترکیب دارویی در گیاهان تراریخته، افزایش تنوع زیستی و کاهش مصرف سموم با استفاده از محصولات تراریخته، عوارض ناشی از مصرف آفت کش و باقیمانده آنها در محصولات کشاورزی، ایمنی زیستی راهگشای توسعه فناوری بومی محصولات تراریخته و راهکار اجرایی شدن ایمنی زیستی در برنامه ششم کشور از موضوعات دیگری بود که در این سمینار مورد بحث و بررسی قرار گرفت.